305 - امير المؤمنين عليه السلام در ضمن خطبه‌اى كه براى دعا كردن جهت آمدن باران ايراد نمود اينچنين فرمود : - خداوندا - ( از بىآبى و خشكسالى ) كوه‌ها شكافته شده‌اند . و زمين غبارآلود گشته است . و چهارپايان بسيار تشنه‌اند . و از تشنگى در آغلهاى خود سرگردان و حيران هستند . و همچون مادران داغديده و فرزند از دست داده ناله و فغان سرمىدهند و مويه مىكنند . و از رفتن به چراگاه‌هاى خشك شده خسته و ملول گشته‌اند . - خدايا - بر سرگردانى و حيرت و فغان و نالهء آنها ترحّم كن . - خدايا - رحمت خود را با ابرى پرباران و بهارى پر آب و گياهانى شاداب بر ما بگستران . و بارانى بر ما ببار كه زمينها را سرسبز كند . و نعمتها را زياد نمايد . و ميوهء درختان را پربار سازد . و براى چهارپايان ما زندگى خرّم و خوشى را فراهم آورد « 1 » .

--> ( 1 ) - ( من جملة ما جاء في خطبة لأميرالمؤمنين عليه السلام في الإستسقاء ) : اللّهمّ قد انصاحت جبالنا . و اغبرت أرضنا و هامت دوابنا . و تحيّرت في مرابضها . و عجّت عجيج الثكالى على أولادها . و ملّت التردّد في مراتعها و الحنين إلى مواردها . ف إرحم أنين الآنّة و حنين الحانّة . اللّهمّ فإرحم حيرتها في مذاهبها و أنينها في موالجها . . . و انشر علينا رحمتك بالسحاب المنبعق و الربيع المغدق و النبات المونق . . . تجري بها وهادنا و تخصب بها جنابنا و تقبل بها ثمارنا و تعيش بها مواشينا . . . ( شرح نهج البلاغة لإبن أبي الحديد ج 7 ص 262 ) . ( ذكرنا منه موضع الحاجة إليه ) .