147 - مؤلّف مىگويد : جدّ أعلى و امجد ما محدّث جليل و علّامهء خبير سيّد نعمت اللَّه موسوى جزايرى رحمه الله فرمود : خداوند ماجراى قوم صالح صلى الله عليه و آله را مكرراً در قرآن ذكر نموده است . و تكرار بازگوئى اين ماجرا ( در سوره‌ها و آيات مختلف قرآن ) بخاطر يادآورى شدت زشتى و بدى رفتار قوم ثمود ( با آن شتر ) مىباشد . و همچنين تهديدى است براى اين امّت تا مرتكب گناهى مانند آن نگردند . امّا اين امّت گناهى بزرگتر و جرمى شنيع‌تر - از رفتار سوئى كه قوم ثمود با شتر حضرت صالح صلى الله عليه و آله داشتند - را مرتكب شدند . زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله به امير المؤمنين عليه السلام فرمود : اوّلين شقى . شخصى است كه ناقهء شتر صالح را كشته است . و آخرين شقى شخصى مىباشد كه با ضربت شمشيرش محاسنت را از خون سرت رنگين مىكند . و پيامبر صلى الله عليه و آله مكرراً قاتل اميرالمؤمنين عليه السلام را به قاتل شتر صالح عليه السلام تشبيه كرده است . و هر شخصى كه در اين تشبيه دفت كند به صحّت اين انطباق پى خواهد برد . زيرا امير المؤمنين عليه السلام يكى از بزرگترين نشانه‌ها و آيات الهى مىباشد كه خداوند عزّ وجلّ آن را بوسيلهء پيامبر صلى الله عليه و آله ظاهر و آشكار ساخته است . و به همين خاطر است كه امير المؤمنين عليه السلام فرمود : كدام آيه و نشانه از من بزرگتر مىباشد ؟ ! و همانگونه كه شتر حضرت صالح عليه السلام از درون سنگ بيرون آمد امير المؤمنين عليه السلام نيز پس از آنكه در درون كعبه متولّد شد از آن خانهء خدا - كه از سنگ مىباشد - بيرون آمد . و اين امر تاكنون براى هيچ پيامبر يا وصى پيامبرى اتفاق نيفتاده است .