بدرستيكه در اين سرگذشت نشانه‌اى براى عبرت آموزى وجود دارد . و ليكن بيشتر آنها ايمان نياوردند « 1 » . 139 - قوم ثمود ( پيامبران الهى كه ) بيم دهندگان ( هستند ) را تكذيب كردند . ( و هشدارهاى آنان را دروغ پنداشتند ) . آنها گفتند : چنانچه از بشرى كه همانند و مثل خودمان مىباشد پيروى و اطاعت كنيم در اين صورت ما گمراه و ديوانه خواهيم بود . آيا از ميان همهء ما . تنها بر او وحى نازل شده است ؟ ( اينچنين نيست ) بلكه او درغگويى خودخواه و خودپسند است . آنها « 2 » در فردا ( ى قيامت ) خواهند دانست كه دروغگوى خودپسند كيست . ما اين شتر را براى امتحان آنها بسويشان فرستاده‌ايم . ( اى صالح ) در انتظار سرانجام كار آنان باش و صبر و بردبارى را پيشهء خود ساز . و به آنها خبر بده ( و بگو ) : آب ( مورد نظر ) بين آنها و بين شتر تقسيم شده است . و هر يك در نوبت خود از آن آب بنوشند . سپس آنها يار و رفيق خود را صدا زدند ( و از وى خواستند تا شتر را به قتل برساند ) . او ( نيز قبول كرد و ) آن شتر را پى نمود ( و ظالمانه به قتل رسانيد ) .

--> ( 1 ) - . . . وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ « 151 » الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ « 152 » قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ « 153 » مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ « 154 » قَالَ هذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ « 155 » وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ « 156 » فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ « 157 » فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ « 158 » ( الشعراء ) . ( 2 ) - كسانى كه در بارهء پيامبران چنين افترائى زده‌اند .