137 - ( و صالح به قبيلهء ثمود گفت ) : - اى قوم - اين شتر يكى از آيات و نشانه‌هاى الهى بشمار مىآيد . آن را آزاد بگذاريد تا در سرزمين خداوند بچرد . و آزار و گزندى به آن نرسانيد كه در اين صورت عذابى زودرس شما را در بر خواهد گرفت . آنان به سخنان صالح اعتنا نكردند و آن شتر را پى كرده و ظالمانه به قتل رساندند . سپس صالح به آنها گفت : در ظرف سه روز در حالى كه در خانه‌هاى خود به زندگى مشغول هستيد آثار عذاب وعده شده - كه دروغ نمىباشد - بر شما نمايان خواهد شد . پس از آنكه دستور ما به سويشان آمد ( وگرفتار عذاب شدند ) صالح و كسانى كه ايمان آوردند شامل رحمت خود قرارداده و از خوارى عذاب آن روز نجات داديم . بدرستيكه پروردگار تو توانا و با عزّت مىباشد . و آن صيحهء عذاب . كسانى را كه ( به آن شتر ) ظلم و ستم كرده بودند در بر گرفت . و به همين خاطر آنها در حالى كه در خانه‌هايشان بودند به گونه‌اى به هلاكت رسيده و خاكستر شدند و گويى كه اصلًا وجود نداشته‌اند . آگاه باشيد كه ثمود به پروردگار خود كفر ورزيدند . آگاه باشيد كه ثمود ( از رحمت الهى محروم و ) دور شدند « 1 » .

--> ( 1 ) - وَيَا قَوْمِ هذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيبٌ « 64 » فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ « 65 » . فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحاً وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيرُ « 66 » وَأَخَذَ الَّذيِنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ « 67 » كَأَن لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْداً لِثَمُودَ « 68 » ( هود ) .