پى كردن و كشتن ظالمانهء شتر 136 - و به سوى ( قبيلهء ) ثمود برادرشان صالح را فرستاديم . او ( به آنها ) گفت : - اى قوم - خداوند را بپرستيد . زيرا جز او معبودى براى شما نيست . از طرف پروردگارتان دليل روشنى براى شما آمده است . اين شتر معجزه‌اى الهى ( و نشانه‌اى بر صدق نبوّت من ) مىباشد « 1 » . آن را به حال خود واگذاريد تا در زمين خداوند بچرد ( و از علفهاى بيابان بخورد ) . و آزار و گزندى به آن نرسانيد و آن را نكشيد كه ( در اين صورت ) عذاب دردناكى شما را در بر خواهد گرفت ( و بر شما چيره خواهد شد ) . و به ياد آوريد آن زمان كه شما را پس از عاد جانشين قرار داد . و به شما در زمين تمكّن بخشيد تا در دشتهاى آن قصرهائى بسازيد و از كوهها خانه‌هايى بتراشيد . پس نعمتهاى خداوند را به ياد آوريد و در زمين مرتكب فساد نشويد . گروهى از قوم او كه تكبّر مىورزيدند به مستغضفانى كه به او ايمان آورده بودند گفتند : آيا شما مىدانيد كه صالح از جانب پروردگارش مبعوث شده است ؟ مؤمنان گفتند : ما به آنچه او براى آن ارسال شده است ايمان داريم . مستكبران گفتند : ما به آنچه كه شما به آن ايمان داريد كافر مىباشيم . سپس ( قبيلهء ثمود ) آن شتر را پى كردند ( و ظالمانه به قتل رساندند ) . و از فرمان پروردگارشان سرپيچى ( و تمرّد ) كردند .

--> ( 1 ) - زيرا خداوند متعال اين شتر را بدون واسطه آفريد و از سنگى كه در دامنهء كوهى قرار داشت بيرون آورد . و آن را دليلى بر وحدانيت خود و نبوّت حضرت صالح عليه السلام قرار داد .