131 - جابر بن عبداللَّه انصارى رحمه الله گفت : روزى با جمعى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم . شترى به پيش ايشان آمد و در مقابل حضرت زانو زد و داد و بيداد نمود و اشك ريخت . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اين شتر مال كيست ؟ گفتند : مال فلان شخص است . حضرت فرمود : او را به نزد من بياوريد . پس از آنكه او به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد حضرت به وى فرمود : اين شتر ادعا مىكند كه به كوچك و بزرگ شما خدمت كرده است . اما اينك شما مىخواهيد آن را نحر كنيد . آن مرد گفت : - يا رسول اللَّه - ما وليمه‌اى در پيش داريم . و مىخواهيم كه اين شتر را براى آن وليمه نحر نمائيم . حضرت فرمود : اين شتر را به من واگذاريد ( و بفروشيد ) . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله آن شتر را رها كرد و آزاد گذاشت . و بعد از آن روز هرگاه اين شتر از كنار خانه‌هاى انصار مىگذشت زنهايشان با تقديم علوفه آن را به درب خانه‌هايشان مىكشاندند و مىگفتند : اين شتر آزاد شدهء پيامبر است . و اين شتر بقدرى فربه شد كه پوست بدنش گنجايش آن اندازه چاقى را نداشت « 1 » .

--> ( 1 ) - عن جابر بن عبداللَّه قال : بينا نحن يوماً من الأيّام عند رسول اللَّه صلى الله عليه و آله إذ أقبل بعير حتّى برك بين يديه و رغا و تسيل دموعه . فقال صلى الله عليه و آله : لمن هذا البعير ؟ قالوا : لفلان . قال صلى الله عليه و آله : هاتوه . فجاء . فقال صلى الله عليه و آله له : بعيرك هذا يزعم أنّه ربّا صغيركم و كدّ على كبيركم . ثمّ أردتم أن تنحروه . فقال : - يا رسول اللَّه - إنّ لنا وليمة . فأردنا أن ننحره فيها . قال صلى الله عليه و آله : ف دعوه لي . فدعوه . فأعتقه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فكان يأتي دور الأنصار مثل السائل يشرف على الحجر . فكان العواتق يجبين له العلف حتّى يجيء و قلن : هذا عتيق رسول اللَّه صلى الله عليه و آله . ف سمن حتّى تضايق به جلده ( الاختصاص ص 295 - 296 ) . ( راجع : بصائر الدرجات ص 455 و قصص الأنبياء عليهم السلام للشيخ الراوندي رحمه الله ص 288 ) .