89 - پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : ( در شب معراج ) وقتى كه وارد بهشت شدم . شخصى كه سگى را سيراب كرده بود در آنجا ديدم « 1 » . غذا دادن به سگ 90 - نجيح گفت : امام مجتبى عليه السلام را ديدم كه مشغول خوردن غذا مىباشد . سگى نيز در كنار ايشان بود . و هر گاه حضرت لقمه‌اى از غذا مىخورد . لقمه‌اى همانند آن را نيز به طرف سگ مىانداخت . هنگاميكه اين صحنه را ديدم به حضرت گفتم : اجازه مىدهيد كه اين سگ را از شما دور كنم تا مزاحم غذا خوردن شما نگردد ؟ حضرت فرمود : اين كار را نكن . و سگ را به حال خود بگذار . زيرا من از خدا خجالت مىكشم در حالى كه ذىروحى مرا مىبيند غذايى بخورم اما از آن غذا به آن ندهم « 2 » . « 3 »

--> ( 1 ) - قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : دخلت الجنّة فرأيت فيها صاحب الكلب الّذي أرواه من الماء ( الجعفريّات ص 235 ) . ( 2 ) - عن نجيح قال : رأيت الحسن بن عليّ عليهما السلام يأكل - و بين يديه كلب - . كلّما أكل عليه السلام لقمة طرح للكلب مثلها . فقلت له : - يا ابن رسول اللَّه - ألا ارجم هذا الكلب عن طعامك ؟ قال عليه السلام : دعه . إنّي لأستحيي من اللَّه عزّ و جلّ أن يكون ذو روح ينظر في وجهي و أنا آكل . ثمّ لا أطعمه ( بحار الأنوار ج 43 ص 352 و مستدرك الوسائل ج 7 ص 192 باب : استحباب الصدقة ولو على غير المؤمن حتّى دوابّ البرّ و البحر ) . ( 3 ) پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : شخصيكه غذايى را بخورد - در حالى كه صاحب چشمى نظاره‌گرش باشد - اگر از آن غذا به او تعارف نكند به دردى كه دوا ندارد مبتلا خواهد شد . قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : من أكل و ذو عينين ينظر إليه - و لم يواسه - ابتلي بداء لا دواء له ( تنبيه الخواطر ج 1 ص 47 ) .