50 - خداوند عزّ و جلّ در حديث قدسى « 1 » فرمود : من خدايى هستم كه معبودى جز من نيست . با قدرت و توانم تمام مخلوقات را آفريدم . و از ميان مخلوقات پيامبرانى را برگزيدم . و از ميان آنها محمّد را - پس از آنكه او را حبيب و خليل و صفى خود قرار دادم - بعنوان پيامبر براى مردم برانگيختم . و علي را بعنوان برادر و وصى و وزير براى او برگزيدم . و او را خليفهء خود بر بندگان قرار دادم . تا او عهد و پيمان من را - بعد از محمّد - به بندگانم برساند . و احكامى را كه در قرآن آورده‌ام براى مردم بازگو نمايد . و مردم را به عمل نمودن به احكام من سوق دهد . و او را بمنزلهء پرچمى براى هدايت تعيين نمودم . و او را به منزلهء درب خانه‌ام قرار دادم تا هر شخصى كه مىخواهد به من برسد از اين درب بر من وارد شود . و شخصى را كه از اين درب به خانه‌ام وارد گردد از آتش جهنّم در امان خواهد ماند . و آن شخص مانند آن است كه وارد دژى محكم شده است . و چنين شخصى از گزند دنيا و آخرت مصون خواهد بود . و على را حجّت خود بر زمين و آسمان قرار دادم . زيرا اعمال هيچ شخصى را قبول نمىكنم مگر پس از اقرار به ولايت او و ايمان به نبوّت محمّد پيامبرم . و على به منزلهء دست گشادهء رحمت من بر بندگانم مىباشد . و او نعمتى است كه من آن را به شخصى كه دوستش دارم عنايت مىكنم .

--> ( 1 ) - به سخنانى كه خداوند فرموده - و در قرآن نمىباشد - حديث قدسى مىگويند .