230 - خداوند متعال به حضرت داود عليه السلام فرمود : - اى داود « 1 » - هنگامى كه دو نفرى كه با هم اختلاف دارند و براى قضاوت به نزد تو مىآيند . اگر چنانچه با يكى از آن دو نفر دوست هستى . در دل خود آرزو نكن و ميل نداشته باش كه - بخاطر دوستى تو با او - حق با او باشد « 2 » . در اين صورت اگر هم حق با او باشد نام تو را از پيامبرى محو خواهم ساخت . و از آن پس خليفهء من نخواهى بود . زيرا من پيامبران را براى اجراى عدالت بين بندگانم فرستادم . تا آنان دست ضعيفان را بگيرند و تشنگان عدالت را به سرچشمهء آن برسانند « 3 » . 231 - امير المؤمنين عليه السلام فرمود : شخصيكه با نگاه هواى نفس بر چيزى نظر كند دچار فتنه مىگردد و مرتكب ستم مىشود . و از راه راست و صراط مستقيم منحرف گشته و سرگردان مىگردد « 4 » .

--> ( 1 ) - خطاب اين سفارش و سخن اگر چه در ظاهر متوجّه حضرت داود عليه السلام مىباشد . امّا در حقيقت مخاطب اصلى اين سخن ساير مردم مىباشند . زيرا پيامبران عليهم السلام معصوم بوده و از لغزش و گناه مصون هستند . ( 2 ) - يعنى : نبايد اين آرزو را حتّى در ذهن خود خطور دهى . ( 3 ) - ( قال اللَّه تعالى لداود عليه السلام ) : - يا داود - إذا قعد الخصمان بين يديك و كان لك في أحدهما هوى فلا تتمنّينّ في نفسك أنّ الحقّ له . فيفلح على صاحبه . فامحوك عن نبوّتي . ثمّ لا تكون خليفتي - و لا كرامةً - . - يا داود - إنّما جعلت رسلي إلى عبادي رعاءً ك رعاء الإبل . لعلمهم بالرعاية . و رفقهم بالسيّاسة ليجبروا الكسير . و ليدلوا الهزيل على الماء و الكلاء ( تنبيه الخواطر ج 2 ص 276 ) . ( 4 ) - قال أمير المؤمنين عليه السلام : من نظر به عين هواه افتتن و جار . و عن نهج السبيل زاغ و حار ( غرر الحكم ص 65 و 307 ) .