بدعت دو خواهر را همزمان بهمسرى داشتن ابن منذر ، از قول قاسم بن محمد چنين ثبت كرده است : قبيله اى از معاويه پرسيدند آيا جايز است انسان دو كنيز را كه خواهر يكديگرند با هم به همسرى داشته باشد ؟ گفت : اشكالى ندارد . نعمان بن بشير سخنش را شنيده به اعتراض گفت : اينطور فتوا دادى ؟ ! گفت : آرى . گفت : پس به نظر تو اگر كسى خواهرش كنيزش باشد مىتواند او را به همسرى اختيار كند ؟ ! گفت : آه ! به خدا حالا فهميدم ! به آنها بگو : از اين كار بپرهيزند ، زيرا روا نيست . و گفت : پيوند خويشاوندى و حرمتش در مورد بردگان و غير بردگان يكسان است ( 1 ) . چنان كه در جلد هشتم « غدير » گفتيم اين كار را عثمان باب كرده ، و از بدعتهاى او شمرده شده است . و هيچ يك از متقدمان و متأخران با او موافقت ننموده و نظرش را به هيچ نشمرده‌اند تا معاويه پيده شده و بر پايهء سست رأى عثمان ، خواسته بنيان باطلى بر آورد و بدعت پسر عمويش را احيا نمايد و ديده از قرآن و سنت پيامبر ( ص ) بپوشد ، لكن رسوا گشته و ما كوس رسوائى و باطل گرائىاش را بزديم . پايان جلد نوزدهم

--> ( 1 ) الدر المنثور 2 / 137 .