عائشه - كه مورد خطاب آن روايت است - بپرسيم كه مطمئنا آن را از رسول خدا ( ص ) شنيده و باور داشته‌ايد ، و به راستى از مصدر وحى الهى و آن كه به هواى دل سخن نمىگويد و سخنش وحى و راست است شنيده‌ايد ؟ زيرا كه ايشان آگاهند و ابوذر همان است كه « نه آسمان نيلگون بر راستگوترى از وى سايه افكنده و نه زمين تيره چون او ببر گرفته است » . هر گاه سخنانى را كه ميان عثمان و ابوذر رفته و مكالماتشان را به ياد آوريم ، مىفهميم كه آن ابر مرد ، از چنين روايتى به دور و پاكدامن است ، و هيچ خردى باور نمىدارد ابوذرى كه بانگ اعتراضهايش عليه رويه و سياست عثمان ، جهان را پر كرده و انتقادات تند و كوبنده اش عرصه را بر او تنگ آورده ، و بناى دستگاهش را لرزانده و آن نطقهاى آتشين و سخنان جاويدان را ايراد كرد ، چنين روايتى از پيامبر اكرم در بارهء عثمان شنيده و نقل نموده باشد . ابوذرى كه گفتارش با عثمان همه نقد گزنده است و حملهء آتشبار ، و عكس العملهاى عثمان را هيچ ميشمارد و آزار و كيفرش را بر تن و جان هموار مىسازد و فرمايش پيامبر گرامى را بر صورتش مىزند كه « چون بنى اميه به سى تن برسند ، سرزمين خدا را دوست و چنگاورد خويش مىسازند ، و بندگان خدا را برده و ابزار ، و دين خدا را غشدار ( و مايهء گمراهى ) » ، اين حديث را بر صورت عثمان مىزند و عثمان او را دروغگو مىخواند ( 1 ) ، و هر كه ابوذر را دروغگو سازد پيامبر خدا ( ص ) را دروغگو شمرده باشد ! اين ابوذر تنها نيست كه به عثمان بدبين است و به او پرخاش مىكند و انتقاد و نكوهش ، بلكه ديگر اصحاب با وى در اين نظر و عمل همداستانند . و تاريخ چون از مهاجران و انصارى كه رويهء عثمان را محكوم مىساختند و بر او شوريدند و خلقى كه از همهء شهرهاى بزرگ گرد آمدند براى رسيدگى به حساب عثمان و بر كنارى و واداشتنش به تغيير رويه ، گواهى مىدهد كه اصحاب و خلق مسلمان چنين روايتى را نشنيده و باور نداشته‌اند و هيچ آدم درستكار و راستگوئى آن را باور نداشته است . اين روايت را مگر عائشه ام المؤمنين - كه ادعا مىشود خطاب به خود

--> ( 1 ) - رك : غدير 9 .