وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ ، و برستاخيز چون مردمان فراهم آرند ، كانُوا لَهُمْ أَعْداءً ، آن پرستيدگان ايشان را دشمن باشند ، وَ كانُوا بِعِبادَتِهِمْ كافِرِينَ ( 6 ) و بپرستش ايشان كافر باشند . وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ ، و آن گه كه بر ايشان خوانند سخنان ما ، چنان روشن و نيكو ، قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا ، ناگرويدگان گويند ، لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ ، سخن راست را كه بايشان آمد ، هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 ) اينست جادويى آشكار . أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ ، يا ميگويند كه محمد اين سخن فرا ساخت . قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ ، گوى اگر من فرا نهادم و من فرا ساختم ، فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً ، من با خداى نتاوم بر شما ، رهايى مرا از خداى هيچ چاره نداريد ، هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ ، او داناتر عز جلاله به آنچه شما ميرويد در آن [ و سخن ميرانيد ] ، كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ ، او بگواهى بسنده است ميان من و ميان شما ، وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 8 ) و اوست آن آمرزگار مهربان . قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ ، گوى من از پيغامبران نه پيشين‌ام ، وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ ، و ندانم كه با من چه خواهند كرد و نه با شما ، إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ ، پى نميبرم مگر پيغامى كه به من ميرسانند ، وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 9 ) ، و نيستم من مگر [ آگاه كننده‌اى ] ترسانندهء آشكارا . قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ، گوى [ چه گوئيد ] و چه بينيد ، إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ ، اگر اين سخن و پيغام از نزديك اللَّه است و شما به آن مىكافر شيد « 1 » [ شما را چه عذر بود ] ، وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى مِثْلِهِ و گواهى بداد گواهى از بنى اسرائيل بر آن [ كه اين از نزديك خداست ] ، فَآمَنَ و ايمان آورد ، وَ اسْتَكْبَرْتُمْ و شما از گواهى ، گردن كشيديد ، إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 10 ) اللَّه پيش ببرند كار و راه نماى ستمكاران نيست . وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا ، ناگرويدگان گفتند گرويدگان را :

--> ( 1 ) در نسخهء ج : كافر مىشويد