خويش ازيشان برآرند ، وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ( 37 ) و كار خداى كردنى است و بفرمان او كار كردنى [ هميشه و بر پى آن رفتنى ] . ما كانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ نيست بر پيغامبر هيچ تنگى ، فِيما فَرَضَ اللَّهُ لَهُ در آن كه اللَّه بريد او را و كرد و شريعت ساخت [ از زناشويى يا بيش از چهار زن ] ، سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ سنت اللَّه است در پيغامبران كه گذشتند از پيش ، وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ قَدَراً مَقْدُوراً ( 38 ) و همه كارهاى اللَّه به اندازه است و بتقدير باز انداخته چنانك بايد . الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ ايشان كه مىرسانند پيغامهاى اللَّه ، وَ يَخْشَوْنَهُ و ازو مىترسند ، وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ و بنه ترسند از هيچ كس جز از اللَّه ، وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ( 39 ) ، و بسنده است اللَّه به كار سازى و نگهبانى همه . النوبة الثانية قوله تعالى : - مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ - موضع ما نصب است بصدقوا ، كما يقال : صدقتك الحديث و معاهدة اللَّه معاقدة رسوله عليه الصلاة و السلام . و المعنى - من المؤمنين رجال وفوا بما عاهدوا اللَّه عليه ، و هذا العهد ما بايعوا الرسول عليه من الجهاد معه ، « صدقوا » اى - ثبتوا و صبروا على ما بايعوا عليه من الثبات فى الحرب . در خبر صحيح است از انس مالك رضى اللَّه عنه ، گفت : اين آيت در شأن عم من فرو آمد ، انس بن النضر كه در غزاة بدر حاضر نبود و تحسر همى خورد ، كه اول مشهدى از مشاهد رسول ( ص ) وقعهء بدر بود و رسول در آن حاضر بود و من نبودم ، اگر قتالى ديگر پيش آيد و اللَّه مرا در آن حاضر كند ، اللَّه داند و بيند كه من چكنم ديگر سال غزاة احد پيش آمد ، سلاح در پوشيد و در معركه حاضر شد ، سعد معاذ را ديد ، گفت : يا سعد و الذى نفسى بيده انّى لاجد ريح الجنة دون احد - به آن خدايى كه