سوء المعاملة تجاوز عنك لانى حبيبك و انا الذى قلت : يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ . قوله : وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً قال النصرآبادي : هو الرّش الذى يرشّ من مياه المحبّة على قلوب العارفين فتحيا به نفوسهم باماتة الطبع فيها ثم يجعل قلبه اماما للخلق يفيض بركاته عليهم فتصيب بركات نور قلبه كل شىء من ذوات الارواح . قال اللَّه تعالى : وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً وَ أَناسِيَّ كَثِيراً . وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً . اين همچنانست كه جايى ديگر گفت : وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ ، و مقصود آنست كه رب العزة مىخواهد تا دوستان و خواص بندگان خود را پيوسته معصوم دارد از آنكه ايشان را با خود التفاتى بود يا با روش خويش نظرى كنند . موسى كليم ( ع ) وقتى ضجرتى نمود و متبرّم گشت از بنى اسرائيل از آنكه سؤال بسيار ميكردند از وى . رب العزة تأديب وى را آن شب بهزار نبى وحى فرستاد از انبياء بنى اسرائيل . بامدادان همه رسولان بودند ، وحى گزاران و پيغام رسانان ، خلق همه روى بايشان نهادند و موسى را تنها بگذاشتند ، موسى در خود افتاد تنگدل و غمگين ، در اللَّه زاريد و تضرّع كرد ، گفت : بار خدايا ! طاقتم نماند فرياد من رس و بر من ببخشاى . رب العزّة مراعات دل موسى را هم در آن روز قبض ارواح آن رسولان كرد و موسى بسر وقت خويش بازگشت . وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ ، هو يك حرف است فرد است اشارت فرا خداوند فرد . نه نام است و نه صفت اما اشارت است فرا خداوندى كه او را نام است و صفت ، و آن يك حرف ، ها است ، و واو قرارگاه نفس است . نه‌بينى كه چون تثنيه كنى هما گويى نه هو ما ؟ تا بدانى كه آن خود يك حرف است تنها دليل بر خداوند يكتا ، همه اسامى و صفات كه گويى ، از سر زبان گويى ، مگر هو كه از ميان جان برآيد از صميم سينه و قعر دل رود . زبان و لب را با وى كارى نيست مردان راه دين و خداوندان عين اليقين كه دلهاى صافى دارند و همتهاى عالى و سينه‌هاى خالى ، چون از قعر سينهء