وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً ( 47 ) و بامداد روز مانندهء رستخيز كرد ، [ كه اينجا از خواب خيزند و آنجا از گور ] . وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ او آنست كه بادها گشاد در هوا پيش [ باران ] ببخشايش خويش ، وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً ( 48 ) و فرو فرستاديم از آسمان آبى پاك [ پاك كننده ] . لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً تا زنده كنيم به آن شهرى مرده ، وَ نُسْقِيَهُ بياشامانيم آن را ، مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً از آنچه آفريديم چهارپايان [ فراوان ] را ، وَ أَناسِيَّ كَثِيراً ( 49 ) و مردمان فراوان را . وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ ميگردانيم [ باران را ] ميان ايشان [ از جاى بجاى ] لِيَذَّكَّرُوا تا [ توانايى و تدبير حكمت ما دريابند و ] پند ما پذيرند ، فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً ( 50 ) پس سر باز زد بيشتر مردمان كه نه مگر ناسپاسى . وَ لَوْ شِئْنا و اگر ما خواستيد ، لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً ( 51 ) ما فرستاديد در هر شهرى [ جدا جدا پيغامبرى ] آگاه كننده . فَلا تُطِعِ الْكافِرِينَ نگر تا فرمان كافران نبرى ، وَ جاهِدْهُمْ بِهِ و باز كوش با ايشان [ به يارى او ] جِهاداً كَبِيراً ( 52 ) باز كوشيدنى بزرگ [ بشمشير ] . وَ هُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ او آنست كه فراهم گذاشت دو شاخ آب در دريا : هذا عَذْبٌ فُراتٌ اين [ يك شاخ ] آبى سخت خوش وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ و اين [ شاخ ] شورابى [ زبان گز ] سخت تلخ وَ جَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً و ميان آن دو دريا جدايى ساخته [ بتوانايى خويش ] ، وَ حِجْراً مَحْجُوراً ( 53 ) بسته‌اى [ از يكديگر ] بازداشته . وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً او آنست كه از آب مردم آفريد ،