عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
115
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
برانگيزانند . يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ ( 88 ) آن روز كه كار نيايد نه مال و نه پسران . إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ( 89 ) مگر كه او باللّه آيد يا دلى رسته از شرك . وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ( 90 ) آن روز كه نزديك آرند بهشت پرهيزكاران را . وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ ( 91 ) و آن روز كه بيرون آرند آشكارا آتش بىراهان را و نافرمانبرداران را . وَ قِيلَ لَهُمْ و ايشان را گويند أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ( 92 ) مِنْ دُونِ اللَّهِ كجااند آنچه مىپرستيديد فرود از اللَّه هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ شما را امروز به كار آيند ، يارى دهنده أَوْ يَنْتَصِرُونَ ( 93 ) يا خود با ما تازيد . فَكُبْكِبُوا فِيها نگونسار در افكنند در آتش هُمْ وَ الْغاوُونَ ( 94 ) آن پرستيدگان را و آن بيراهان كه ايشان را مىپرستيدند . وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ( 95 ) و سپاه ابليس همگان . قالُوا وَ هُمْ فِيها يَخْتَصِمُونَ ( 96 ) و گويند يكديگر را در آتش بچنگو گرى . تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 97 ) به خدا كه نبوديم ما مگر در گمراهى آشكارا . إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 98 ) كه شما را كه بتانيد مىهمسان داشتيم با خداوند جهانيان . وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ( 99 ) و بىراه نكرد ما را مگر بدان پدران و مهتران . فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ( 100 ) نه ما را از شفيعان كسى . وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ( 101 ) و نه دوستى با ما گرم . فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً چه بودى ما را اگر ما را بازگشت بودى با دنيا . فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 102 ) ما از گرويدگان بوديمى .