عَهْداً » ( 87 ) مگر او كه نزديك رحمن پيمان گرفت [ بتوحيد ] . « وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً » ( 88 ) گفتند كه رحمن فرزند گرفت . « لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا » ( 89 ) چيزى آورديد سخت بيگانه و بزرگ . « تَكادُ السَّماواتُ » نزديك باشيد و كاميد آسمانها « يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ » كه بشكافد و پاره شود [ از گفت ايشان ] . « وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ » و زمين باشكافيد ، « وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا » ( 90 ) و كوه‌ها شكسته و پاره پاره درهم اوفتند . « أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً » ( 91 ) كه ايشان خداى تعالى را فرزند گفتند [ و فريشتگان را فرزندان وى خواندند ] . « وَ ما يَنْبَغِي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً » ( 92 ) و نسزد رحمن را كه فرزند گيرد . « إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ » نيست هر كه در آسمان و زمين كسست ، « إِلَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً » ( 93 ) مگر آمدنى فردا برحمن بر بندگى . « لَقَدْ أَحْصاهُمْ » همه را دانسته است و با همه تاوسته ، « وَ عَدَّهُمْ عَدًّا » ( 94 ) و همه را شمرده است شمردنى . « وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ » و همگان آمدنىاند به او ، « يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً » ( 95 ) روز رستخيز تنها . « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ » ايشان كه بگرويدند و كارهاى نيك كردند « سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا » ( 96 ) دوست دارد رحمن ايشان را بدلها . « فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ » اين قرآن آسان كرديم خواندن آن بر زبان تو [ و تازى فرستاديم بلغت تو ] ، « لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ » تا بشارت دهى به آن پرهيزگاران را [ از شرك ] ، و « وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا » ( 97 ) و آگاه كنى و بيم نمايى به اين قرآن گروهى پيچندگان و ستيزه گردن‌كشان را . « وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ » و چند كنديم و تباه كرديم پيش از ايشان از گروه گروه . « هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ » هيچكس مىبينى از ايشان « أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزاً » ( 98 ) يا هيچ آوازى و حسى و حركتى از ايشان ميشنوى .