بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ 19 - سورهء مريم - مكيّة 1 - النّوبة الاولى ( 19 / 15 - 1 ) قوله تعالى : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . « كهيعص » ( 1 ) اللَّه ، خداوندى ، بسنده كار راه‌نماى ، زينهار دار داناى راست گوى ، « ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ » اين يادگار خداوند توست ، بمهربانى خويش . « عَبْدَهُ زَكَرِيَّا . » ( 2 ) بنده خويش را زكريا . « إِذْ نادى رَبَّهُ » بر خواند خداوند خويش را ، « نِداءً خَفِيًّا . » ( 3 ) خواندنى نرم [ نه بآواز بلند . ] « قالَ رَبِّ » گفت اى خداوند من ، « إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي » من آنم كه استخوان من و اندام من سست گشت ، « وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً » و سر من در ايستيد بسپيدى پيرى ، « وَ لَمْ أَكُنْ » و هرگز نبودم « بِدُعائِكَ رَبِّ » به خواندن تو خداوند من ، « شَقِيًّا . » ( 4 ) بدبختى [ از اجابت محروم ] . « وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ » و من ميترسم از نيازادگان « 1 » ، « مِنْ وَرائِي » از پس مرگ خويش ، « وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً » و زن من نازاينده است . « فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا » ( 5 ) پس ببخش مرا از نزديك خويش فرزندى . « يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ » فرزندى كه ميراث برد از من وز همه نژاد و فرزندان يعقوب ، « وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا » ( 6 ) و آن فرزند را اى خداوند من پسنديده

--> ( 1 ) - نيازادگان : خويشان و اقوام جد پدرى يا جد مادرى