گفت : « نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ » اى - عدد كثير . وجه دوم قوّة بمعنى - بطش - است ، چنان كه در سورة المصابيح گفت : « مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً » يعنى - بطشا ، و در سورة هود گفت : « لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً » اى - بطشا . وجه سوم قوّة بمعنى - شدّت - است ، چنان كه در سورة هود گفت : « إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ » اى - الشديد الذى لا يضعف ، جاى ديگر گفت : « يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ » ، و در سورة القصص گفت : « لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ » يعنى - اولى الشدة - ، وجه چهارم قوة بمعنى - سلاح و رمى - چنان كه در سورة الانفال گفت : « وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ » يعنى - السّلاح و الرّمى ، وجه پنجم قوّة بمعنى - جدّ و مواظبت - است ، چنان كه در سورة البقرة و در سورة الاعراف گفت : « خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ » يعنى خذوا ما فى التّوراة بالجد و المواظبة عليه ، همانست كه درين سورة گفت : « يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ » اى - بالجد و المواظبة ، عليه « خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ » هاهنا التورية . و قيل الوحى و الدّين و الحكم . قال رسول اللَّه ( ص ) للّذين تحاكما اليه فى حدّ الزنا : « نعم اقضى بينكما بكتاب اللَّه » ثمّ امر بالرّجم ، و ليس فى القرآن ذكر الرّجم و لكن فى القرآن تولية الرّسول و حكم رسول اللَّه ( ص ) و منه قوله تعالى : « ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ » يعنى الدّين و الحكم و كذلك قوله : « وَرِثُوا الْكِتابَ . » يحيى زكريا پيغامبرى بود مرسل به بنى اسرائيل . هفت ساله بود كه او را نبوّت دادند و بوى وحى آمد ، بر انجمن بنى اسرائيل بييستاد و ايشان را بر پنج چيز دعوت كرد : - بر توحيد و بر نماز و بر روزه و بر صدقه و بر ذكر خداى عزّ و جل . در خبرست كه كودكان با وى گفتند : اذهب بنا نلعب ، فقال ما للعب خلقت . اينست كه رب العالمين گفت : « وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا » ، در كودكى او را دين و حكمت و نبوّت داديم . الحكم و الحكمة واحد ، كالقلّ و القلة و قيل الحكم - الفهم بكتاب اللَّه ، و - الحكمة - الاصابة بالرأى و وضع الاشياء موضعها . و قال ابن عباس - من قرأ القرآن قبل ان يحتلم فهو ممن اوتى الحكم صبيا . و روى ان اللَّه عزّ و جلّ اوحى الى يحيى بن زكريا . يا يحيى اذا واليت عبدى انبتت الحكمة فى صدره لم يسكن الى غيرى و كيف يسكن و انا جليسه ، يا يحيى اذا واليت عبدى ، انيتت الحكمة فى صدره ، فنبت الاصل فى القلب و نطق الفرع باللسان .