از روى دريا مىنمايد ، شخصى پديد آيد ، خيوء آن شخص بر وى مالند شفا يابد ، پس روز دوشنبه چاشتگاه فرعون بر شط نيل بر آن نزهتگاه و تماشاگاه نشسته بود ، زن وى آسيه بنت مزاحم و آن دختر كه علت برص داشت بر آن گوشهء ديگر بر شط با كنيزكان نظاره ميكرد ، ناگاه آن تابوت از ميان دريا پديد آمد ، موج آب آن را بساحل افكند چنان كه اللَّه تعالى گفت : « فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ » اى - فليرده الماء الى الشط يعنى كه دريا را فرمان آمد كه تابوت را بساحل افكند ، « يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ » انّما قال ذلك لانّ فرعون كان عدوّ اللَّه و لانبيائه ، و الفراعنة ثلاثة : فرعون ابراهيم و فرعون يوسف و هو جدّ فرعون موسى ، و فرعون موسى و هو الوليد بن مصعب . پس غلامان و كنيزكان رفتند و تابوت بنزديك فرعون و آسيه آوردند و هر چند كوشيدند در تابوت برگيرند يا بشكنند ، هيچكس طاقت آن نداشت و بدست هيچكس گشاده نشد ، مگر بدست آسيه ، چون سر تابوت بر گرفتند ، كودكى را ديدند در آن تابوت ، من اصبح الناس وجها . با روى چون ماه و دو چشم نرگسين و ميان دو ابروى وى نورى تابان و انگشت ابهام خويش در دهن گرفته و از آن شير مىخورد . فرعون در وى نگريست محبّت و مهر وى در دل او جاى گرفت ، اينست كه ربّ العزة گفت : « وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي » اى - فعلت ذلك بك ليحبك فرعون فلا يقتلك . قال ابن عباس : احبه اللَّه و حبّبه الى خلقه ، و قال قتاده : ملاحة كانت فى عينى موسى لا يكاد يصبر عنه من رآه . و قيل « أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي » اى - لتحبك امرأة فرعون و تحسن تربيتك . و هو معنى قوله . « وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي » اى - و لتربّى على ارادتى بمرئى منى . و قيل لتغذى على محبّتى ، يقال صنع الصبى - اذا احسن غدائه . چون موسى را از آن تابوت بيرون آوردند فرعون پاره‌اى خيوء وى بگرفت و بر آن علّت دختر خويش ماليد ، دختر از آن علّت برص پاك گشت . دختر او را در بر گرفت و مىبوسيد ، غاويان قوم فرعون گفتند : ايّها الملك انّا نظنّ انّ المولود الذى تحذر منه من بنى اسرائيل هو هذا ، رمى به