را بما ده و عذاب مكن . « قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ » نشانى آورده‌ايم به تو از خداوند تو ، « وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » ( 47 ) درود و سلام [ و رستگى ] بر آن كس كه به راه راست پى برد . « إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا » ما را گفته‌اند و بما رسانيده ، « أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى » ( 48 ) كه عذاب بر آن كس است كه راستى را دروغ شمرد و از پذيرفتن آن بر گردد . « قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى » ( 49 ) [ فرعون ] گفت كيست خداوند شما اى موسى ؟ « قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ » گفت خداوند ما اوست كه هر چيزى را آفرينش او بداد [ چنان كه دربايست بود سزيد ] . « ثُمَّ هَدى » ( 50 ) و آن چيز را در دل افكند كه قوت از كجا جويد و از دشمن چون پرهيزد و بمادر چون رسد . « قالَ فَما بالُ الْقُرُونِ الْأُولى » ( 51 ) گفت كار و بار گروهان پيش چيست ؟ « قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي فِي كِتابٍ » گفت دانش آن بنزديك خداوند منست در نسختى ، « لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسى » ( 52 ) خداوند من فرو نگذارد [ هيچ چيز ] نه فراموش كند . « الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً » او كه شما را از زمين آرامگاه و بنگاه كرد ، « وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا » و شما را در آن راهها ساخت « وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً » و فرو فرستاده از آسمان آبى « فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً » تا بيرون آوريم به آن آب همتاها ، « مِنْ نَباتٍ شَتَّى » ( 53 ) از رستها از زمين پراكنده [ رنگارنگ و بويا بوى ] « كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ » مىخوريد و ستوران خويش را مىخورانيد ، « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ » درين كردها نشانهاست « لِأُولِي النُّهى » ( 54 ) زير كان و خداوندان خر را .