آيات فراوان در شأن وى آمده . رب العزة ميگويد : چون قرآن كلام ما و سخنان ما برو خوانند . او باستهزا گويد : كه شنيديم اين و ما نيز اگر خواهيم مانند اين قرآن بگوئيم ، و اين از آن گفت : كه وى مردى بازرگان بود بدرياى فارس و نواحى حيره بسى گشته بود و اخبار عجم خوانده و احاديث كليله و امثال آن بدست آورده و با مستهزيان قريش بنشستيدى و آن اخبار عجم خواندن گرفتى . پس چون مصطفى قرآن خواندى و ذكر قصه پيشينيان و امتهاى گذشته در آن بودى ، اين نضر گفتى : من نيز مانند اين كه محمد ميخواند بيارم و بگويم كه اين هم چون احاديث كليله و دمنه است و افسانهء « 1 » پيشينيان ، و اين سخن بر معانده و مكابره و شوخى ميگفت ، كه بارها در قرآن با ايشان گفته بودند : فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ ، فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ ، فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ ، و ايشان از آوردن مثل آن عاجز گشتند و نتوانستند . وَ إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ اين آيت هم حكايت از كلام نضر است و متصل بآيت اول . چون نضر گفت : إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ . مصطفى ص گفت : ويحك يا نضر ، انّ هذا كلام اللَّه و تنزيله ، فرفع النضر راسه الى السماء ، و قال : اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِيمٍ ، اى : - ببعض ما عذّبت به الامم الماضيه ، حمله شدة عداوته للنبى ص على اظهار مثل هذا القول ، ليوهم انّه على بصيرة من امره و غاية الثقة على امر محمد ص انّه ليس فى حق . النوبة الثالثة قوله تعالى و تقدس - : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ . . . الآية ، استجابت بر لسان اهل اشارت بر دو وجه است : - يكى استجابت توحيد ، ديگر استجابت تحقيق . توحيد يكتا گفتن مؤمنان است و تحقيق يكتا بودن عارفان ، توحيد صفت روندگان است و تحقيق حال ربودگان . آن صفت خليل است و اين صفت حبيب ،

--> ( 1 ) نسخه ج : اوسانه