نصرة او شهادة . وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ احدى السوءين عذاب من عند اللَّه كما اصاب الامم الخالية او بايدينا فنغلبكم بالسيف و نقتلكم فتربصوا مواعيد الشيطان . إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ مواعيد اللَّه فى اعلاء كلمته و اعزاز دينه . معنى آيت آنست يا محمد ايشان را گوى جز آن نيست كه شما انتظار ميكشيد و چشم ميداريد كه رسد بما يكى از دو نيكويى : يا يارى از خداى و ظفر بر دشمن . يا شهيد شدن در راه خدا . و ما چشم ميداريم كه خداى رساند بشما از دو بد ، يكى : عذابى از نزديك خويشتن يا كشتن بدست ما . اكنون شما چشم ميداريد تا ما با شما چشم ميداريم . آنچه شما چشم بدان ميداريد وعدهء شيطان است و آنچه ما چشم بدان ميداريم وعده خداى است . روى ابو هريرة قال : قال رسول اللَّه ص : يضمن اللَّه لمن خرج فى سبيله لا يخرج الا ايمانا باللّه و تصديقا لرسوله ، ان يرزقه الشهادة او يردّه الى اهله مغفورا نائلا ما نال اجرا و غنيمة . قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً اين آيت در شان عبد اللَّه ابى آمد . رئيس منافقان كان عظيم النفقة واسع الوسيعة انفقوا امر است بمعنى شرط و مراد به اين توبيخ است يقول : ان انفقتم طائعين او كارهين لن يتقبل منكم . نفقة كه ميكنيد اگر به طوع كنيد و اگر بكره ، از شما پذيرفته نيست كه اعتقاد و توحيد با آن نيست . و گفته‌اند اين جواب جد بن قيس است كه گفته بود ائذن لى فى القعود و اعينك بمالى . و گفته‌اند طوع ، صدقات است كه بر وى لازم نيست و كره ، زكات است كه شرع او را فرموده و الزام كرده . و گفته‌اند طوع آنست كه به اختيار خويش كند ، بر دل ايشان آسان و خوش و كره آنست كه از بيم قتل كنند ، بر دل ايشان گران و دشوار . ميگويد هر چون كه هست ، از شما كه منافقان‌ايد نپذيرند كه نخست ايمان بايد و صفاء دل و اعتقاد پاك پس زكات و صدقات و نفقات - پس بيان كرد كه مانع قبول چيست گفت : وَ ما مَنَعَهُمْ اى - ما امتنعت اعمالهم من ان تقبل ، الا كفرهم باللّه و رسوله . عرب گويد ما منعنى ان افعل كذا الا فلان اى : ما امتنعت الا من اجل فلان . قال اللَّه عزّ و جلّ : وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ اى - و ما امتنعنا ان