عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
146
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
پشتى دادن مؤمنان بخداى بادا . قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا گوى چشم بر چيزى ميداريد كه رسد بما ، إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ جز يكى از دو نيكى ، وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ و ما چشم ميداريم بشما ، أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ كه برساند خداى بشما ، بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا يكى از دو بدى عذابى از نزد خداى يا عذابى بدست ما ، فَتَرَبَّصُوا پس چشم ميداريد ، إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ . ( 52 ) كه ما با شما چشم دارندگانيم . قُلْ أَنْفِقُوا بگوى پيغامبر من نفقه ميكنيد ، طَوْعاً أَوْ كَرْهاً خوش منش يا ناكام ، لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ نخواهند پذيرفت از شما ، إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ . ( 53 ) كه شما گروهىايد از فرمان بردارى بيرون . وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ باز نداشت كردار ايشان را و نفقات ايشان را از پذيرفتارى ، إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ مگر آنچه ايشان كافر شدند در نهان به خدا و رسول ، وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسالى و به جماعت نيايند مگر بكسلانى ، وَ لا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ كارِهُونَ . ( 54 ) و زكات ندهند مگر بدشوارى . فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ خوش مباياد ترا و نيكو ، مالهاى ايشان ، وَ لا أَوْلادُهُمْ و نه فرزندان ايشان ، إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها ميخواهد خداى كه ايشان را به عذاب ميدارد [ بافزون آن و بگرد كرد آن و بنگه داشت آن ] ، فِي الْحَياةِ الدُّنْيا درين جهان ، وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ و جان ايشان بر آيد ، وَ هُمْ كافِرُونَ . ( 55 ) و ايشان بر كافرى . وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ سوگند ميخورند بخداى ، إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ كه ايشان از شمااند و از اهل دين شمااند ، وَ ما هُمْ مِنْكُمْ و ايشان از اهل دين شما نيستند ، وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ . ( 56 ) لكن ايشان قومىاند كه از دو سوى مىترسند . لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً اگر ايشان پناه گاهى مىيابند ، أَوْ مَغاراتٍ يا متوارى گاهى ، أَوْ مُدَّخَلًا يا نهان جايى ، لَوَلَّوْا إِلَيْهِ روى به آن دادنديد ، وَ هُمْ يَجْمَحُونَ . ( 57 ) و ايشان شتابان و دوان . وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ و از ايشان كس است كه ترا به بيدادگرى باز خواند ، فِي الصَّدَقاتِ در صدقات كه دهى ، فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا اگر ايشان را دهند