سادات عرب ترا پس روى كنند . رب العالمين بجواب ايشان آيت فرستاد : وَ لا تَطْرُدِ مران يا محمد ! الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ اى يعبدون ربهم . اين درويشان خداشناسان خداپرستان كه بامداد و شبانگاه نماز ميكنند . و اين در ابتداء اسلام بود كه فرض نماز چهار بود : دو بامداد و دو شبانگاه . پس از آن پنج نماز در شبانروز فرض كردند . و گفته‌اند : « يَدْعُونَ رَبَّهُمْ » اى يذكرون ربهم و يقرءون القرآن . بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ - شامى « بالغدوة » بواو خوانند اينجا و در سورة الكهف ، و معنى همانست . « يُرِيدُونَ وَجْهَهُ » - اين وجه تعظيم و تفخيم ذكر را درآورد ، و معنى آنست كه يريدون اللَّه و يقصدون الطريق الذى امرهم بقصده . همانست كه مصطفى ( ص ) گفت بروايت انس مالك ، قال : « تعرض اعمال بنى آدم بين يدى اللَّه تعالى فى صحف مختمة ، فيقول : اقبلوا هذا و دعوا هذا ، فتقول الملائكة ما علمنا الا خيرا ، فيقول اللَّه عز و جل : هذا ما اريد به وجهى ، و هذا ما لم يرد به وجهى ، و لا اقبل الا ما اريد به وجهى » . ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ - اين جواب آنست كه مشركان و منافقان در فقراء مسلمانان مى طعن زدند ، و از مجالست ايشان مى ننگ ديدند ، و رسول خدا را بدرويشى و بد حالى ايشان مى طعن زدند ؟ چنان كه جاى ديگر گفت : « إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا » الاية ، أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ الاية . اين جواب ايشان را است ، ميگويد : اگر ايشان اهل عارند بر تو از شمار ايشان هيچ چيز نيست كه ايشان را توانى كه رانى ، هم چنان كه نوح گفت قوم خويش را : « إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلى رَبِّي » ، « وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ » . اين همه جوابها آنست كه وى را گفته بودند : « ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا » ، « وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ » . وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ - يك وجه آنست كه اين ها و ميم با دشمنان