لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ من بر پس خوش آمد و پسند شما نروم قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً و اگر روم بيراه گردم آن گه ، وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ ( 56 ) و پس آن گه از راه يافتگان نيستم . قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ گوى من بر كارى روشنم و بر نمونى راست و پيدايى درست مِنْ رَبِّي از خداوند خويش وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ و شما آن را مىدروغ شماريد ! ما عِنْدِي بنزديك من نيست و در دانش و توان من نيست ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ آنچه شما به آن مىشتابيد [ گاه از عذاب و گاه از رستاخيز ] . إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ كار داشت و كار گزارد نيست مگر خداى را يَقُصُّ الْحَقَّ كار راست مىراند و بداد برگزارد وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ ( 57 ) و اوست بهتر همه كار بر گزارندگان . قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي گوهرى اگر بنزديك من بودى و در توان من ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ اين رستاخيز كه به آن مىشتابيد ، و عذاب كه مىدرخواهيد ، لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ كار بر گزارده آمدى « 1 » ميان من و ميان شما وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ ( 58 ) و خداى داناتر است از من بگفت ستمكاران و كرد ايشان . النوبة الثانية قوله تعالى : وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ الاية - اين آيات در شأن موالى و فقراء عرب فرو آمد عمار ياسر و ابو ذر غفارى و مقداد اسود و صهيب و بلال و خباب و سالم و مهجع و النمرة بن قاسط و عامر بن فهيره و ابن مسعود و امثال ايشان . رب العالمين ميگويد : اين قوم را آگاه كن به قرآن و بوحى كه به تو فرو فرستاديم . اين « ها » با « ما يوحى » شود ، و خوف اينجا بمعنى علم است يعنى : يعلمون انهم يحشرون الى ربهم فى الآخرة ، و نظير اين آيت آنست كه گفت :

--> ( 1 ) - نسخهء الف : آمديد .