عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

348

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 43 ) آنچه ميكردند . فَلَمَّا نَسُوا چون بگذاشتند ما ذُكِّرُوا بِهِ آنچه ايشان را پند دادند بدان ، فَتَحْنا عَلَيْهِمْ باز گشاديم بر ايشان أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ درهاى همه چيز از كامهاى ايشان حَتَّى إِذا فَرِحُوا تا آن گه كه شاد بيستادند بِما أُوتُوا به آنچه ايشان را دادند أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فرا گرفتيم ايشان را ناگاه فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ( 44 ) و ايشان از راحت نوميدان . فَقُطِعَ بريده شد دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا دنبال ايشان و بيخ آن گروهى كه بر خويشتن ستم كردند وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 45 ) كه اين كار را پس آوردى نيست . قُلْ أَ رَأَيْتُمْ گوى چه بينيد إِنْ أَخَذَ اللَّهُ اگر بستاند اللَّه سَمْعَكُمْ وَ أَبْصارَكُمْ شنوايى شما و بينايى شما وَ خَتَمَ عَلى قُلُوبِكُمْ و مهر نهد بر دلهاى شما تا از دانش و آگاهى تهى ماند مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ آن كيست آن خداى جز از اللَّه يَأْتِيكُمْ بِهِ كه شما را آن شنوايى و بينايى و دانايى باز آرد ؟ انْظُرْ در نگر كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ چون ميگردانيم سخنان ايشان را [ گاه وعد و گاه وعيد و گاه مثل ] ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ( 46 ) آن گه پس ايشان باز بر مىگردند از نيوشيدن و پذيرفتن . قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ گوى چه بينيد إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ اگر بشما آيد عذاب خداى بَغْتَةً در نهان ناگاه أَوْ جَهْرَةً يا آشكارا هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ( 47 ) هلاك كنند مگر گروه ستمكاران بر خويشتن . وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ و نفرستاديم فرستادگان را إِلَّا مُبَشِّرِينَ مگر شادمانه كنندگان بوعد وَ مُنْذِرِينَ و بيم نمايندگان بوعيد فَمَنْ آمَنَ هر كه بگرويد وَ أَصْلَحَ و كردار خود را نيك كرد فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 48 )