4 - النوبة الاولى ( 6 / 32 - 25 ) قوله تعالى وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ و ازيشان كس است كه مىنيوشد به گوش سر به تو وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً و ما بر دلهاى ايشان پوششها و غلافها افكنده‌ايم أَنْ يَفْقَهُوهُ كه حق را درياوندى وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً و در گوشهاى ايشان از حق شنيدن گرانى و بار افكنديم « 1 » وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ و اگر هر نشانى كه ما نموديم به بينند لا يُؤْمِنُوا بِها به آن هم بنگروند . حَتَّى إِذا جاؤُكَ « 2 » تا آن گه كه آيند به تو ، يُجادِلُونَكَ پيكار مىكنند با تو ، و حق را باز ميدهند يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا ايشان كه كافر گشتند ميگويند إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 25 ) نيست اين مگر افسانهاى پيشينيان . وَ هُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ و ايشان از رنجانيدن رسول خدا مردمان را باز ميدارند ، وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ و خود از استوار داشتن وى باز ميايستند ، وَ إِنْ يُهْلِكُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ و هلاك نمىكنند مگر خويشتن را ، وَ ما يَشْعُرُونَ ( 26 ) و نميدانند . وَ لَوْ تَرى و اگر تو بينى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ آن وقت كه ايشان را بر آتش باز دارند ، فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ گويند اى كاشكى كه ما را باز گذارندى ، وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا و دروغ زن نگيريد ، با سخنان خداوند خويش وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 27 ) و از گرويدگان بيم « 3 » . بَلْ باز نگذارند بَدا لَهُمْ آشكارا شد ايشان را ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ آنچه پنهان ميداشتند پيش از اين « 4 » وَ لَوْ رُدُّوا و اگر ايشان را باز گذارندى با دنيا لَعادُوا باز گرديدندى لِما نُهُوا عَنْهُ هم باز آنكه گفته -

--> ( 1 ) - نسخهء الف : او كنديم . ( 2 ) - چنين است در نسخهء الف و ج . ( 3 ) - بيم باشيم . ( 4 ) - نسخهء الف : پيش فا .