اهل خصوص كرد ، و تقوى و احسان ايشان ياد كرد : ثُمَّ اتَّقَوْا وَ أَحْسَنُوا اى اتقوا شهود الخلق و أحسنوا ، اى شهدوا الحق ، فالاحسان ان تعبد اللَّه كأنك تراه ، كما فى الخبر . وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ اعمالا و المحسنين آمالا و المحسنين احوالا . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ - صيد بر محرم حرام كرد از بهر آنكه محرم قصد زيارت كعبه دارد . اشارت مىكند كه هر كه قصد خانهء ما دارد ، و روى بكعبهء مشرف مقدس نهد ، و در جوار حضرت ما طمع كند ، كم از آن نبود كه صيد بيابانى ازو در زينهار و امان باشند ، كه وى خويشتن را درين قصد كه پيش گرفت در غمار ابرار و اخيار آورد ، و صفت ابرار اينست كه : لا يؤذون الذّر و لا يضمرون الشر . و گفته‌اند كه احرام دو نوع است : احرام حاجى بتن ، و احرام عارف بدل ، حاجى تا بتن محرم است صيد بر وى حرام ، عارف تا بدل محرم است طلب و طمع و اختيار بر وى حرام . و نشان احرام دل سه چيز است : با خلق عاريت و با خود بيگانه ، و در تعلق آسوده . و ثمرهء احرام دل سه چيز است امروز ، و سه چيز فردا : امروز حلاوت مناجات و تولد حكمت و صحّت فراست ، و فردا نور مشاهدت و نداء لطف و جام شراب . جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ الآية - در آثار بيارند كه چهار هزار سال آن كعبهء معظم را بتخانهء آزرى ساخته بودند ، تا از غيرت نظر اغيار به خداوند خود بناليد كه : پادشاها ! مرا شريف‌ترين بقاع گردانيدى ، و رفيع‌ترين مواضع ساختى ، بيت الحرام نام من نهادى ، و امن و امان خلق در من بستى . پس ببلاء اين اصنام مبتلا كردى . از بارگاه جبروت به دو خطاب رسيد كه : آرى چون خواهى كه معشوق صد و بيست و چهار هزار نقطهء طهارت باشى ، و خواهى كه همهء اوليا و صدّيقان و طالبان را در راه جست خود بينى ، و آن را كه خواهى بناز در كنار گيرى ، و صد هزار ولىّ و صفىّ را جان و دل در راه خود بتاراج دهى ، كم از آن نباشد كه روزى چند در بلاء اين اصنام