« يا على ! اشعرت انه نزلت علىّ سورة المائدة و نعمت الفائدة ؟ ! » . و روايت ابى كعب است از رسول خدا كه : هر كه سورة المائدة بر خواند وى را بعدد هر جهودى و ترسايى كه در دنيا است ده نيكى بنويسند ، و ده بدى از ديوان وى برگيرند ، و ده درجه در بهشت وى را بيفزايند . و در اين سورة نه آيت منسوخ است چنان كه رسيم به آن شرح دهيم ، و شانزده ( 1 ) جايگاه گفت در اين سورة كه : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » - روايت است از شعبى و ميمون بن مهران كه در ابتداء اسلام هر چه مىنوشتند افتتاح بدين كردند كه « بسمك اللهم » ، تا آن گه كه « بسم اللَّه » فرود آمد ، پس « بسم اللَّه » مىنوشتند ، و برين اقتصار مىكردند ، تا آيت آمد كه : قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ پس همه در هم پيوستند و بنوشتند : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . جابر بن عبد اللَّه روايت كند كه مصطفى ( ص ) به من گفت : يا جابر ! افتتاح به نماز چون كنى ؟ گفتم كه : بگويم « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . گفت : يا جابر ! اول بگو : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » . و در خبر است كه عايشه زنى را فرمود كه جامه‌اى بر دوزد چون دوخته بود با وى گفت : « أ ذكرت اللَّه حين بدأت فيه ؟ » چون آغاز كردى بسم اللَّه گفتى ؟ گفت : نه . گفت : باز شكاف ، و بنام خدا ابتدا كن . و در خبر است از مصطفى ( ص ) كه هيچ نبشته كه بر آن نام خدا بود ، بر زمين نيفتد كه نه رب العالمين كسى را نينگيزد كه از زمين بردارد ، و حرمت آن نگه دارد ، پس آن گاه او را به اين سبب در بهشت آرد . قال رسول اللَّه ( ص ) : « اكتبوها فى كتبكم ، و اذا كتبتم تكلموا بها » ، و قال ابن عباس : « اذا كتبتموها فاقرؤها فانها هى الشافية من كل داء » ، و تفسير و معانى و فضائل آيت تسميت بشرح از پيش رفت . قوله تعالى : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ - ابن جريح گفت اين بر خصوص اهل

--> 1 - نسخهء ج : شازده .