وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 31 ) و خدا آمرزگارست و عيب‌پوش و بخشاينده . قُلْ گوى أَطِيعُوا اللَّهَ فرمان بريد خداى را بتوحيد ، وَ الرَّسُولَ و پيغامبر را بتصديق . فَإِنْ تَوَلَّوْا پس اگر برگرديد ، فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ ( 32 ) خداى دوست ندارد كافران را . إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ خداى برگزيد آدم ع را وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ و نوح را برگزيد و ابراهيم و كسان وى را برگزيد وَ آلَ عِمْرانَ و برگزيد مريم دختر عمران و پسر وى عيسى ، عَلَى الْعالَمِينَ ( 33 ) بر جهانيان روزگار ايشان . ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ ايشان را فرزندان و نجاد ساخت از يكديگر نيكان از نيكان ، - وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 34 ) و اللَّه شنوائيست دانا . النوبة الثانية قوله تعالى : إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ الاية . . . سبب نزول اين آيت آن بود كه مصطفى ص ، كعب اشرف و اصحاب او را از جهودان با دين اسلام دعوت كرد ، و سيد و عاقب را از ترسايى با اسلام خواند . ايشان گفتند : نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ - نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ سخن ترسايانست ، و أَحِبَّاؤُهُ سخن جهودان - گفتند : ما خود پسران و دوستان اللَّه‌ايم ؛ بوى نزديكتر از آنيم كه تو ما را به آن ميخوانى ! - رسول خدا و مؤمنان گفتند : اگر آنك شما پسران و دوستانيد ، چرا بر شما غضب و لعنت است ازو ؟ گفتند : اين چنان است كه پدر بر پسر خشم گيرد ، يكبارگى ازو نبرد و دوستى برنخيزد . پس رب العالمين آيت فرستاد : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي . معنى آنست كه : يا محمد ص ! ايشان را گوى كه اگر اللَّه را دوست ميداريد ، چنان كه مىگوئيد پس مرا دوست داريد كه نسبت وى دارم از روى نبوت و رسالت و محبت ؛ و بر پى من باشيد كه من بر طاعت و عبادت وى ميخوانم ، و دوستى شما مر او را لا محالة