وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً - لذنوبهم ، رَحِيماً بهم . قوله : يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ - جهودان‌اند ، كعب اشرف و فنحاص بن عازورا كه از رسول خدا درخواستند تا ايشان را على الخصوص بيرون آز قرآن به زبان عبرى كتابى فرو آرد از آسمان ، بيك بار ، نه پاره پاره و آيت آيت ، هم بر مثال تورات كه بيك بار فرو فرستادند به موسى . ربّ العزّة گفت : يا محمد ازين بزرگتر ، از موسى درخواستند كه : أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً . اينجا دو قول گفته‌اند : يكى آنست كه : قالوا جهرة : ارنا اللَّه ، بآشكارا و صريح گفتند كه خداى را عزّ و جلّ بما نماى . قول ديگر آنست كه اللَّه را و اما نماى « 1 » ، تا آشكارا وى را بينيم ، و در وى نگريم . فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ - صاعقه صيحهء سخت است كه بايشان رسيد ، و هم بر جاى بمردند . گويند : صيحهء جبرئيل بود . همانست كه در سورة البقرة گفت : فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ جاى ديگر گفت : صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ . و گفته‌اند كه : صاعقه آتشى بود كه از ميغ بيفتاد ، و ايشان را بسوخت . همانست كه گفت : وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ . و در قرآن صعق است بمعنى مرگ ، كه در آن عذاب باشد ، چنان كه گفت : أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ . همانست كه آنجا گفت : فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ . و صعق است بمعنى مرگ باجل ، كه در آن عذاب نبود . و ذلك فى قوله : وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ . يعنى : فمات من فى السّماوات و من فى الأرض بالآجال عند النّفخة الأولى . ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ - پس گوساله را بخدايى گرفتند ، يعنى ايشان كه با هارون بودند پس رفتن موسى بمناجات ، مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ - پس آنكه

--> ( 1 ) - نسخهء ج : بمانماى . )