عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

677

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

كه ربّ العزّة گفتى : بندهء مؤمن ! در خدمت ما اين چهار هيأت بجاى آر : قيام و ركوع و سجود و قعود ، تا ثواب تسبيح آن همه خلايق بيابى . و آن گه اين نمازها بعضى دو ركعت فرمود چون نماز بامداد ، و بعضى سه ركعت چون نماز شام ، و بعضى چهار چون پيشين و ديگر و خفتيدن : از آنست كه بنده دو قسم است : يكى روح ، ديگر تن . نماز دوگانى يكى شكر روح است و ديگر شكر تن ، و در باطن آدمى سه گوهر است عزيز : يكى دل ، دوم عقل ، سيوم ايمان ، نماز سه گانه شكر اين سه خلعت است . و باز تركيب آدمى از چهار طبع است ، نماز چهارگانى شكر آن چهار طبع است . از روى اشارت ميگويد : بندهء من به نماز دوگانى شكر تن و جان گذار ، و به نماز سه گانى شكر ايمان و دل و عقل ، و به چهار گانى شكر چهار اركان به قدر وسع و امكان . تا پيدا گردد كه مؤمن از همه مطيع‌تر است ، و كار وى شريفتر ، و درجهء وى نزديك حق رفيع تر . و گفته‌اند كه اين نماز عقدى است در آن جوهرهاى رنگارنگ ، هر رنگى از تحفهء عزيزى ، و حال پيغامبرى : طهارت فعل ايوب پيغامبر است : ارْكُضْ بِرِجْلِكَ الآية . تكبير ذكر ابراهيم ( ع ) است : وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ . قيام خدمت زكريا : وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ . ركوع فعل داود : وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ . سجود حال اسماعيل است : وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ . تشهّد فعل يونس است : إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ . تسبيح فعل فريشتگان است : يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ . بندهء مؤمن دو ركعت نماز با خضوع و خشوع كه كند ، ربّ العزّة او را كرامت اين پيغامبران دهد ، و بدرجات ايشان رساند . ازين لطيف‌تر شنو : هر عبادتى كه بندگان آرند ، و هر ذكرى كه فريشتگان كنند ، جمله چون تأمّل كنى در دو ركعت نماز جمع است ، هم جهاد ، و هم حجّ ،