وَ سَعَةً و فراخى [ در توان و در روزى ] ، وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ و هر كه از خانهء خود بيرون آيد ، مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ هجرت كننده بخداى و رسول وى ، ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ آن گه مرگ وى را دريابد ، فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ مزد وى بر خداى افتاد ، وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 100 ) و خداى آمرزگار است بخشاينده هميشه‌اى . وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ و چون مسافر بيد « 1 » در زمين ، فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ نيست بر شما تنگيى ، أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ كه كوتاه كنيد لختى از نماز ، إِنْ خِفْتُمْ اگر در بيم بيد « 2 » و ترسيد ، أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا كه كافران بر گزند شما دست يابند ، إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً ( 101 ) كه كافران هميشه شما را دشمن آشكارا بودند . وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ و هنگامى كه تو در ميان ايشان باشى [ كه از دشمن در بيم باشند ] ، فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ و خواهند كه نماز ايشان را بپاى دارى ، فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ تا گروهى از ايشان با تو در نماز ايستند ، وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ و تا سلاحهاى خويش برگيرند [ و آنان كه در نمازاند شما را مىكوشند ] ، فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ چون اينان كه در نمازاند يك ركعت كرده باشند ، و از هر دو سجود فارغ شده ، برابر « 3 » دشمن شوند ، وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا و تا گروهى ديگر آيند كه نماز نكردند ، فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ نماز كنند با تو ، وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ و تا از دشمن بر حذر مىباشند و سلاح برگيرند ، وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا دوست مىدارند كافران ، لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ اگر شما غافل شيد « 4 » از سلاح خويش و كالاى خويش ، فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً يك گشتن بازى نمودن بگزند يا زيان ، وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ و بر شما تنگيى نيست ،

--> ( 1 ، 2 ) نسخهء ج : باشيد . ( 3 ) - نسخهء الف : وا برابر . ( 4 ) - نسخهء ج : شويد . )