[ آمن و فارغ ] ، إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ تا اجلى كه خود نزديكست . قُلْ اى پيغامبر من گوى ، مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ برخوردارى درين گيتىاند كست ، وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ و آن جهان به است ، لِمَنِ اتَّقى او را كه درين جهان پرهيزكار است ، وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 77 ) و بر شما ستم نيايد باندازهء فتيلى . أَيْنَما تَكُونُوا هر جا كه باشيد ، يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ بشما رسد مرگ ، وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ و هر چند در حصارها باشيد استوار و محكم كرده ، وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ و اگر بايشان رسد نيكى اين جهانى ، يَقُولُوا گويند : هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ اين از نزديك خدا است ، وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ و اگر بايشان رسد بدى اين جهانى ، يَقُولُوا گويند : هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ اين از نزديك تو است [ كه محمدى ] ، قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ايشان را بگو كه خير اين جهانى و شرّ اين جهانى همه از خدا است ، بخواست و تقدير وى ، فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ چه رسيد اين قوم را ، لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً ( 78 ) خواهنديد كه هيچ سخن در نيابنديد « 1 » ؟ . ما أَصابَكَ هر چه به تو رسد ، مِنْ حَسَنَةٍ از نيك اين جهانى ، فَمِنَ اللَّهِ آن از خدا است ، بارادت و تقدير او ، وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ و هر چه به تو رسد از بد اين جهانى ، فَمِنْ نَفْسِكَ آن از ارزانى بودن تو است و از استحقاق تو ، وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا و ترا كه فرستاديم پيغامبرى فرستاديم [ نه به بلا باز دارى از خلق ] ، وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 79 ) و خداى گواه كافى است [ رسول خويش را و دين خويش را ] . مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ هر كه فرمان برد رسول را ، فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ خداى را فرمان برد ، وَ مَنْ تَوَلَّى و هر كه بر گردد ، فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً ( 80 ) ما ترا

--> ( 1 ) - نسخهء ج : خواهندى . . . درنيابندى .