يا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ - ابن عباس گفت : رسول خدا ( ص ) با دانشمندان جهودان سخن گفت ، عبد اللَّه صوريا و كعب اسيد و مالك ضيف ، گفت : يا معشر اليهود ! از خدا بترسيد ، و مسلمان شويد كه شما ميدانيد كه من راست ميگويم ، و آنچه آوردم حق است و راست . ايشان منكر شدند ، و بر كفر خويش اصرار نمودند . ربّ العالمين در شأن ايشان اين آيت فرستاد كه اى اهل تورات ! ايمان آريد به محمد ، و به قرآن كه فرو فرستاديم ، استوار گير و گواه آن تورات كه با شما است . مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها - طمس آنست كه چشم و بينى و دهن و حاجب همه از آن محو كنند ، و رويها همچون پايهاى شتر كنند ، و همچون قفاهاى ايشان كنند . أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ اى نجعلهم قردة و خنازير كما فعلنا بأوائلهم . اگر كسى پرسد چون كه ايشان را بيم داد بعقوبت طمس اگر ايمان نيارند ، پس ايمان نياوردند و عقوبت طمس بر ايشان هم نرفت ؟ جواب آنست بقول مبرد كه : اين وعيد در حقّ جهودان باقى است و منتظر ، كه پيش از قيامت بايشان در رسد لا محالة تحقيق اين وعيد را . و گفته‌اند اين وعيد به شرط آن بود كه اگر از ايشان هيچكس مسلمان نشود ، ايشان را روى بگردانند ، پس عبد اللَّه سلام و اصحاب وى و كعب احبار مسلمان شدند ، و اين عقوبت از باقى برداشتند . آن روز كه اين آيت فرو آمد عبد اللَّه سلام اين وعيد بشنيد ، پيش از آنكه باهل خود بازگشت ، آمد بر رسول خدا گفت : يا رسول اللَّه از آن پس كه آن وعيد بشنيدم ترسيدم كه اگر مرا روى باز پس گردانند پيش از آنكه به تو رسم ، و عمر خطاب اين آيت بر كعب احبار خواند . كعب از بيم آنكه اين عقوبت درو رسد گفت : يا ربّ ! آمنت ، يا ربّ اسلمت .