مىآمدند در حال جنابت ممرّ ايشان در مسجد ميبود ، و ايشان را از آن كراهيت ميآمد . ربّ العالمين در شأن ايشان اين آيت فرستاد ، و ايشان را در مسجد گذشتن در حال جنابت رخصت داد . امّا على و ابن عباس و ابن جبير و ابن زيد و مجاهد و جماعتى ميگويند كه : إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ معنى آنست كه : الّا ان تكونوا مسافرين ، و لا تجدون الماء فتيمّموا ، و بقول اينان صلاة عين نماز است ، نه جاى نماز ، و در آن حذف مضاف نيست . ميگويد در حال جنابت نماز مكنيد ، تا آن گه كه غسل كنيد ، مگر كه مسافران باشيد ، و آب نيابيد ، تيمّم كنيد در آن حال ، و نماز كنيد كه روا است . حَتَّى تَغْتَسِلُوا - يعنى : من الجنابة . و غسلهاى واجب چهاراند : غسل جنابت ، و غسل حيض ، و غسل نفاس ، و غسل دادن مرده . بعد از اين چهار غسلها همه مسنون است و آن دوازده‌اند : غسل آدينه ، و غسل هر دو عيد ، و غسل آفتاب و ماه گرفتن ، و غسل استسقا ، و غسل كافر كه مسلمان شود ، و غسل ديوانه كه باهوش آيد ، و غسل كردن از شستن مرده ، و غسل احرام ، و غسل در مكّه رفتن ، و غسل وقوف ، و غسل رمى ، و غسل طواف . و فرض غسل آنست كه همهء تن بشويد ، و آب بأصل مويها برساند ، و نيّت رفع جنابت كند . و كمال غسل آنست كه در خبر عائشه است ، قالت : « كان رسول اللَّه ( ص ) اذا اغتسل من الجنابة بدأ فغسل يديه ، ثمّ يتوضّأ كما يتوضّأ للصّلوة ، ثمّ يدخل اصابعه فى الماء ، ثمّ يخلّل بها اصول الشّعر ، ثمّ يصبّ على رأسه ثلاث غرفات من ماء ، ثمّ يفيض الماء على جلده كلّه » . وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى - و اگر بيماران باشيد ، يعنى بيمارى كه رسيدن آب بوى زيان دارد ، چنان كه بر تن جراحتى دارد ، يا شكستگى عضوى از اعضاء ، يا آبله