عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

441

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

و فوز عظيم ، كه هر بهشتى را در ده انگشت انگشترى بود . نقش نگين آن انگشتريها يكى آنست كه : سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ . دوم ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ . سيوم أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . چهارم رفعت عنكم الهموم و الأحزان . پنجم البسناكم الحلل و الحلّى . ششم زوّجناكم الحور العين . هفتم لكم فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ . هشتم رافقتم النبيّين و الصّدّيقين . نهم صرتم شبّانا لا تهرمون . دهم سكنتم فى جوارى لا يوذى الجيران . اين سرانجام ايشانست كه خدا و رسول را طاعت دارند ، و اندازهاى شرع بجاى آرند . و سرانجام ايشان كه نافرمان آيند ، و از اندازها گذارند ، آنست كه بسخط و نقمت حق رسند ، چنان كه گفت : جلّ جلاله : وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ ، عذاب مهين عذاب خوار كننده است ، و آن خوارى نوميدى است . در ميان سلاسل و انكال و زقّوم و غسلين چنان بمانند كه يكبارگى نوميد شوند ، نعوذ باللَّه من سوء القضاء و درك الشّقاء . النوبة الثالثة قوله تعالى : إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً الآية - جليل و جبّار ، خداوند بزرگوار ، رهىدار ، نام‌دار ، كريم بردبار ، وفادار ، عظيم ، كه هر كس را خداوند است ، و هر چيز را پيش برند است ، و ضعيفان را دستگير و مهر پيوند است . درين آيت ضعيفان را مينوازد ، و يتيمان را مهر مينمايد ، و آن ظالمان كه از جگر يتيمان كباب ميكنند ، وز خون مفلسان شراب ميخورند ، ايشان را بيم ميدهد ، و بعقوبت خوفشان ميترساند ، و درماندگان را نيابت ميدارد ، و با ظالمان از بهر ايشان خصمى مىكند ، از آنكه يار ضعيفانست ، و فريادرس نوميدانست ، و مجيب دعاء مضطرّانست ،