ازيشان شش كس مهاجراند : مهجع بن عبد اللَّه مولى عمر بن خطاب ، و هو اوّل قتيل قتل يوم بدر ، و عبيد بن الحرث ، و عمير بن ابى وقاص ، و ذو الشمالين عبد عمرو بن نضلة ، و عقيل بن بكير ، و صفوان بن بيضا . و شهداء احد هفتاد كس بودند . ازيشان پنج كس مهاجران : حمزة بن عبد المطلب ، مصعب بن عمير ، عثمان بن شماس ، عبد اللَّه بن جحش ، سعد مولى عتبة بن ربيعة . ديگر همه انصار بودند كه در راه خدا ، از بهر خدا كشته شدند ، و از رب العزة بايشان نواختها رسيد و كرامتها ديدند . ارواح ايشان در شكم مرغان بهشتى تا در مرغزار بهشت پرواز مىكنند ، و از آن ميوه‌هاى بهشتى مىخورند ، و آن گه قرارگاه ايشان قنديلهاى زرين در زير عرش ملك . ايشان چون اين نواخت و اين كرامت ديدند و يافتند ، قالوا : يا ليت قومنا يعلمون ما نحن فيه من النّعيم . گفتند : اى كاشك كسان ما كه در دنيااند از احوال ما خبر داشتندى ، و اين نواخت و كرامت و اين جاى خوش و اين ناز و نعيم كه ما داريم بدانستندى ، بودى كه ايشان نيز جهاد كردندى تا به اين روز دولت و شادى رسيدندى . رب العالمين گفت : شما ساكن بويد كه اين خبر من بازرسانم ، و از آنچه شما درآنيد ايشان را بياگاهانم . پس اين آيت فرو فرستاد : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً الآية . و خبر درست است از جابر بن عبد اللَّه ، گفت : روز احد پدرم كشته شد ، و من دلتنگ و رنجور نشسته بودم ، مصطفى ( ص ) به من برگذشت ، گفت : مالى اراك مكتئبا حزينا ؟ قلت : يا رسول اللَّه قتل أبى و عليه دين ، و له عيال ، فقال : أ لا اخبرك ما كلّم اللَّه احدا قطّ الّا من وراء حجاب ، و كلّم اباك كفاحا ؟ فقال : يا عبد اللَّه تمنّ علىّ اعطك ، فقال : يا ربّ اتمنّى عليك ان تردّنى الى الدّنيا حتّى اقتل فيك الثّانية ، فقال : انّه سبق من القول : أَنَّهُمْ إِلَيْنا لا يُرْجَعُونَ . قال : يا ربّ ! فبلّغ عنّى اصحابى . قال : ففيه نزلت : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا الآية . قراءت شامى « قتّلوا » مشدّد است بر معنى