همان كنيم ، كافران را فرو گذاريم تا زمان ايشان برسد . آن گه بعاقبت ايشان را هلاك كنيم و مصطفى ( ص ) و مؤمنان را نصرت دهيم . هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ - ميگويد : اين قصّه كه رفت و اين شرح كه داديم درين آيت عبرت نمودنى است مردمان را و تعزيت كردن ، و دلها را آرام دادن ، و از عواقب نشان دادن . و اگر خواهى « هذا » اشارت به قرآن نهى . و متّقيان در آخر آيت متّقيان امت محمد ( ص ) اند على الخصوص . يعنى كه اين قرآن ايشان را روشنايى است و راه نمونى ، بيان من العماية ، و هدى من الضّلالة ، و موعظة من الجهالة لامّة محمّد خاصّة . وَ لا تَهِنُوا - فرا مقاتلان روز احد ميگويد : پشت مدهيد و از دست فرو ميفتيد و از آنچه بر شما رفت از هزيمت و مصيبت اندوهگن مبيد « 1 » . آن روز هفتاد مرد از انصار كشته شدند و پنج مرد از مهاجرين . يكى حمزة بن عبد المطلب ، دوم مصعب بن عمير صاحب رايت رسول خدا ( ص ) ، سوم عبد اللَّه بن جحش ابن عمّة رسول اللَّه ، چهارم عثمان بن شماس ، پنجم سعد مولى عتبه . و هفتاد مرد ديگر را مجروح كردند ، ازيشان يكى على بن ابى طالب ( ع ) بود . بر وى شصت و اند جراحت بود . فجعل رسول اللَّه يمسحها و هى تلتئم باذن اللَّه كأن لم تكن . و قتادة بن نعمان را ضربتى بر چشم آمد ، چشمش از چشمخانه بيرون افتاد ؛ رسول خدا ( ص ) آن ديده بر جاى خويش نهاد ، فعادت كاحسن ما كانت . ربّ العالمين بر سبيل تسليت و تعزيت ميگويد : اندوهگن مبيد به اين قتل و جرح كه بر شما رفت ، وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ كه به آخر سرانجام شما داريد ، و شما برتر آئيد ، و پيروزى شما بينيد . ابن عباس گفت : چون هزيمت بر مسلمانان افتاد ، اصحاب رسول ( ص ) بشعبى گريختند ، خالد بن وليد با لشكر مشركان خواست كه بر بالاى ايشان افتد تا بر ايشان غلبت كند ، مصطفى ( ص ) دعا كرد : بار خدايا اينان بر ما مسلط مكن و بر ما

--> ( 1 ) - نسخه : مباشيد