ببهشتى كه فراخى آن چندانست كه فراخى هفت آسمان و هفت زمين . مردى گفت : يا رسول اللَّه اگر بهشت چندين است بدين فراخى پس دوزخ كجاست ؟ ! مصطفى ( ص ) گفت : سبحان اللَّه ، اذا جاء النّهار فأين اللّيل ؟ . انس بن مالك را پرسيدند كه : بهشت كجاست در زمين يا در آسمان ؟ جواب داد كه : كدام آسمانست و كدام زمين كه بهشت در آن گنجد ؟ گفتند : پس كجاست ؟ گفت : بالاء آسمان هفتم زير عرش عظيم . قتاده گفت : بما چنان رسيد كه بهشت بالاء هفت آسمانست و دوزخ زير هفتم طبقهء زمين . أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ - همانست كه جاى ديگر گفت : تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا ، و قال تعالى : وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ . آن گه صفت متّقيان در گرفت ، و ابتداء بسخا كرد كه بهينهء اخلاق مؤمنان است ، و زينت دين و كمال ايمانست . قال النّبيّ ( ص ) حكاية عن اللَّه عزّ و جلّ : هذا دين ارتضيته لنفسى و لن يصلحه الّا السّخاء و حسن الخلق ، فأكرموا بهما ما صحبتموه . الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ - ميگويد : متّقيان ايشانند كه نفقه كنند و صدقه دهند در هر حال كه باشند از سرّا و ضرّا و شدّت و رخا و عسر و يسر . وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ - و ايشان كه خشم فرو برند و انتقام نكنند چون توانند ، بلكه در آن خشم فرو بردن صبر كنند ، و رضاء خدا در آن بجويند . قال النّبي ( ص ) : ما تجرّع عبد جرعة افضل اجرا من جرعة غيظ كظمها ابتغاء وجه اللَّه عزّ و جلّ ، و من كظم غيظا و هو يقدر على انفاذه ملأه اللَّه امنا و ايمانا . و قال يحيى بن زكريا لعيسى بن مريم ( ع ) : يا روح اللَّه اخبرنى بأشد شىء فى الدّارين جميعا . قال : غضب اللَّه . قال يا روح اللَّه و ما ينجينى من غضب اللَّه ؟ قال : ترك الغضب . روايت كنند كه : ابو بكر صديق روزى با مصطفى ( ص ) نشسته بود ، مردى بيامد و زبان در ابو بكر كشيد و ناسزا گفت . ابو بكر از وى اعراض كرد و از وى