لِلْمُتَّقِينَ ( 133 ) مر پرهيزگاران را . الَّذِينَ يُنْفِقُونَ ايشان كه نفقه ميكنند ، فِي السَّرَّاءِ در شاديها و نوايها ، وَ الضَّرَّاءِ در گزندها و ناكاميها ، وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ و فروبرندگان خشم ( و بازگيرندگان كين ) ، وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ و در گذرندگان از مردمان ، وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 134 ) و خداى دوست دارد نيكوكاران را . وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً و ايشان كه چون زشتى كنند ، أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ، يا بر خويشتن ستم كنند ، ذَكَرُوا اللَّهَ ياد كنند خداى را ( و ياد آيد ايشان را كه خدا بر ايشان مطّلع بود ) ، فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ آمرزش خواهند گناهان خويش را ، وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ و آن خود كيست كه گناهان آمرزد مگر خداى ؟ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا و بر گناه بنستيهند ، وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 ) و ميدانند ( كه خداى ميداند ) . أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ ايشانند كه پاداش ايشان ، مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ آمرزش است از خداوند ايشان ، وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ و بهشتهايى كه ميرود زير درختان آن جويها ، خالِدِينَ فِيها جاويدان در آن وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 136 ) و نيكا مزد كارگران كه آنست . النوبة الثانية قوله تعالى : وَ سارِعُوا معطوف است بر وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا . و در مصاحف شاميان و او نيست و قراءت ايشانست سارِعُوا - و معنى مسارعت مبادرت است و بكارى شتافتن از بيم فوت ، و سرعة و عجله هر دو متقارب‌اند ، و فرق آنست كه سرعت به كار شتافتن است بوقت خويش و شرط خويش ، چنان كه تأخير آن از آن وقت تقصير گويند ناپسنديده . و عجله سبك در كار جستن است نه بوقت خويش و شرط خويش ؛