22 - النوبة الاولى ( 3 / 132 - 123 ) قوله تعالى : وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ بدرستى كه خداى شما را نصرت كرد در غزو بدر ، وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ و شما در چشم دشمن سست و خوار بوديد از ناساختگى . فَاتَّقُوا اللَّهَ بپرهيزيد از بد انديشى در خداى و گله كردن از وى ، لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 123 ) تا از سپاسداران بيد « 1 » . إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ - ياد دارى كه ميگفتى مؤمنان را : أَ لَنْ يَكْفِيَكُمْ شما را پسنده نبود أَنْ يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ كه مدد دهد شما را خداوند شما ، بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ بسه هزار از فريشتگان ، مُنْزَلِينَ ( 124 ) فرو فرستاده از آسمان . بَلى آرى چنين كنم ، إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا اگر شكيبايى كنيد و از بد دلى و گريختن از پيش دشمن بپرهيزيد ، وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا و دشمن بشما آيند ازين آهنگ و خشم كه دارند اين هن « 2 » ، يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ مدد دهد شما را خداوند شما بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ بپنج هزار از فريشتگان ، مُسَوِّمِينَ ( 125 ) خويشتن را نشان جنگ بر كرده . وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ و نكرد خداى آن را به ارسال ، إِلَّا بُشْرى لَكُمْ مگر شادى شما را ، وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ و تا آرام گيرد به آن دلهاى شما ، وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ و نبود آن نصرت مگر از نزديك خداى ، الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 126 ) آن تواناى دانا . لِيَقْطَعَ طَرَفاً - تا گوشه‌اى ببرد و جوقى « 3 » كم كند ، مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا از ايشان كه كافر شدند ، أَوْ يَكْبِتَهُمْ يا ايشان را بهزيمت نمودن و كم آوردن

--> ( 1 ) - نسخه : باشيد ( 2 ) - اين هن ، كذا في نسختى الف و ج . ( 3 ) - نسخه : جوكى