عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )

139

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )

بر پى لفظ مىدارد ؛ و « حق تلاوت » چنان كه آنجا گفت يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ آنست كه تدبر و تتبع معنى بر پى لفظ دارد ، و بمقتضى آن كار كند ، و خداى عزّ و جل در قرآن جايها اضافت تلاوت و قراءة با خود كرد ؛ از آن در قرآن فراوان است . و ظاهر آن همه رد جهميان است ، و گفت مصطفى ( ص ) شاهد آنست : كأن الناس لم يسمعوا القرآن حين سمعوه من الرحمن يتلوه عليهم . ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآياتِ - معنى آنست كه : اين قصهء عيسى و مريم كه ما بر تو خوانديم از علامات رسالت و برهان نبوت تو است يا محمد ، كه آن خبرها غيب است كه نه بمشاهدت ديدهء و نه از كتابى برخوانده‌اى ، بلكه ما ترا از آن خبر داديم و از ذكر حكيم « يعنى لوح محفوظ » با تو بگفتيم : « و اللّوح المحفوظ معلّق بالعرش من درّة بيضاء » - و گفته‌اند كه : « ذكر حكيم » قرآن است ، فانه المحكم من الباطل و هو المشار اليه بقوله تعالى : كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ . النوبة الثالثة قوله تعالى : فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ ؟ بزرگ است و بزرگوار ، جليل است و جبّار ، خداوند جهانيان و دارندهء آفريدگان ، و دادستان از گردنكشان ، و كين‌خواه از برگشتگان ، باز دارندهء عدل خود از دوستان بازدارندهء شر بدان از نيكان ، نگه دارندهء آبروى دوستان خويش در آفريدگان . بنگر كه چه فضل كرد و چه كرم نمود با عيسى بنده و رهى خويش ! و چه ساخت از ساز نهانى بر آن دشمنان ! آرى ، دوستان خويش بدشمنان نمايد ، اما بايشان ندهد و نسپارد اگر عيسى را بدشمنى مىبگذاشتى در بدايت وجود در حال طفوليت شيطان را فرا - پيش وى گذاشتى ، چنانستى كه عيسى ( ع ) گويد : من آن روز دانستم كه در پردهء عنايت