قوله : فَلَمَّا وَضَعَتْها الاية . . . اى وضعت حملها - اشارت بمعنى كرد از آن جهت بلفظ تأنيث گفت . قالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى - عادت انبياء و علماء ايشان چنان بود كه هر كسى ازيشان فرزندى به خدمت مسجد قدس دادى تقرّب را بخداى عزّ و جلّ و پسر دادى نه دختر ، كه دختر عورت باشد و ناقص عقل و دين . و نيز زنان را عذر باشد گاه‌گاه ، پس دختر شايستگى تحرير ندارد . مادر مريم گمان برد كه پسر زايد ، نذر از آن جهت كرد ، پس كه دختر بود ، اين سخن بر سبيل اعتذار برون داد و گفت : رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى خداوندا ، من دختر زادم ، و دختر چون پسر نبود و شايستگى تحرير ندارد . و آن گه گفت : وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ - اى اعلم بمآلها و حقيقة احوالها . گفت : خدا داناتر است كه عاقبت كار وى بچه باز آيد و حقيقت حال وى چه بود . قراءة شامى و عاصم برواية بو بكر عياش و يعقوب بِما وَضَعَتْ بضم تا است . و اين از قول مادر مريم است - . و روا بود برين قراءة كه وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى عارض بود نه از قول مادر مريم و بر قراءة ديگران كه وَضَعَتْ باسكان تا خوانند ، لا بدّ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ عارض بود ، نه از قول مادر مريم . - وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى برين قراءة هر دو وجه پذيرد . وَ إِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ به زبان رومى « مريم » - امة اللَّه - است . حنة گفت : من اين دختر را مريم نام نهادم ، و كذلك اسمها عند اللَّه عزّ و جلّ . مصطفى ( ص ) گفت : « حسبك من نساء العالمين اربع : مريم بنت عمران و آسية امرأة فرعون و خديجة بنت خويلد ، و فاطمة بنت محمد » . وَ إِنِّي أُعِيذُها بِكَ - اى امنعها و اجيرها بك و ذريّتها - مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ الملعون المطرود . عن النبى ( ص ) انه قال : « ما من مولود الّا و الشيطان ينال منه طعنة و لها يستهل الصّبىّ الّا ما كان من مريم و ابنها فانها لما وضعتها قالت : انى اعيذها بك و ذرّيتها من الشيطان الرجيم ؛ فضرب من دونها ، حجاب » - ذرّية -