مِنَ التَّعَفُّفِ از آنك نياز پيدا نكنند و از مردمان چيزى نخواهند تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ كه درنگرى بايشان بشناسى ايشان را بنشان و آساى ايشان ، لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً از مردمان چيزى نخواهند بالحاح وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ و آنچه نفقت كنيد از مال فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ 273 خداى به آن داناست . الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ - ايشان كه نفقت ميكنند مالهاى خويش بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ بشب و بروز سِرًّا وَ عَلانِيَةً پنهان و آشكارا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ايشانراست مزد ايشان بنزديك خداوند ايشان وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ 274 و بيم نيست بر ايشان فردا ، و نه اندوهگن باشند . الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا - ايشان كه ربوا ميخورند لا يَقُومُونَ نخيزند از گور خويش إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مگر چنانك آن كس خيزد كه ديو زند او را بدست و پاى خود مِنَ الْمَسِّ از ديوانگى ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا ايشان را آن به آنست كه گفتند إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا ستد و داد همچون ربوا است وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ و نه چنانست كه گفتند كه اللَّه بيع حلال كرد وَ حَرَّمَ الرِّبا و ربوا حرام كرد فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ هر كه بوى آيد پندى از خداوند وى فَانْتَهى و از آن كرد بد كه مىكند باز شود فَلَهُ ما سَلَفَ ويراست آنچه گذشت و ربوا كه خورد وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ و كار وى با خداست وَ مَنْ عادَ و هر كه باز گردد به آن فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ ايشان آتشيانند هُمْ فِيها خالِدُونَ 275 ايشان در آن جاويدان يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا - ناپيدا مىكند اللَّه مال را بربوا وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ