گفت إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ نشان ملك او بر شما أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ آنست كه تابوت آيد بشما ، فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ در آن تابوت سكينة از خداوند شما ، وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ چيزى كه مانده از آنچه از آل موسى و از آل هارون باز ماند تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ فريشتگان آن را بردارند و آرند ، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ در آن نشانيست شما را كه ملك طالوت باذن خداست و رضا و اصطفاء او ، إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ 248 اگر گرويدگانيد ، دانيد كه چنين است . فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ - چون گسسته گشت طالوت و سپاه از شهر و بهامون آمدند ، قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ طالوت گفت اللَّه شما را بخواهد آزمود بجويى ، فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي هر كه از آن بياشامد نه از من است وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي و هر كه از آن نچشد از منست إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ مگر آن كس كه بدست خود يك غرفه بر كشد ، فَشَرِبُوا مِنْهُ چون به آن جوى رسيدند از آن بياشاميدند إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ مگر اندكى ازيشان ، فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ چون بر آن جوى بگذشت او وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ و ايشان كه بگرويدند با وى ، قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ گفتند ما را امروز كاوستن نيست با جالوت و سپاههاى وى ، قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ گفتند ايشان كه بى گمان بودند برستخيز و بديدار خداى كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ بسا سپاه اندك غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ كه باز شكستند سپاه فراوان را باذن و يارى خداى ، وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ و اللَّه با شكيبايانست به يارى . وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ - و چون بيرون آمدند به روى جالوت