به تشديد و نصب فا ، ابن كثير بتشديد خواند و رفع فا ، ديگران بالف خوانند و تخفيف و رفع فا ، مگر عاصم كه او بنصب فا خواند ، و تشديد در كثرت مه است و تمامتر ، كه تضعيف از باب تكثير است . وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ - الاية . . . . همانست كه جاى ديگر گفت : يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ يكى را فراخ روزى كند يكى را تنگ روزى ، همه بعلم و حكمت اوست ، همه بتقدير و قسمت اوست ، هر كس را چنانك صلاح ويست دهد ، و چنانك سزاى ويست رساند ، ابو ذر روايت كند از رسول خدا از جليل و جبار ، گفت عز جلاله « ان من عبادى من لا يصلح ايمانه الا الفقر و لو اغنيته لا فسده ذلك ، و انّ من عبادى من لا يصلح ايمانه الّا الغنى ، و لو افقرته لافسده ذلك ، ادبّر عبادى بعلمى انى بعبادى خبير بصير . » معنى ديگر گفته‌اند . وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ - اللَّه صدقه مىفراستاند از بخشنده وانگه مىرساند بستاننده ، همانست كه جاى ديگر گفت وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ و درست است خبر از مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه گفت « ما تصدق امرؤ مسلم بصدقة تمرة او لقمة الا قبضها اللَّه بيمينه فيربّيها فى كفه كما يربى احدكم فلوّه او فصيله حتى تصير مثل احد . » مفسران گفتند - آن روز كه اين آيت فرو آمد ، ابو الدحداح گفت يا رسول اللَّه - ان اللَّه يستقرضنا و هو غنى عن القرض - قال « نعم ، يريد ان يدخلكم به الجنة » گفت - يا رسول اللَّه خداوند عز و جل از ما قرض ميخواهد و او بى نياز از قرض - رسول گفت آرى ، به آن ميخواهد تا شما را در بهشت آرد . ابو الدحداح گفت من خداى را قرض مىدهم تو بايندانى بهشت ميكنى ؟ گفت - ميكنم بايندانى بهشت هر كس را كه صدقه دهد ، ابو الدحداح گفت و هم جفت من ام الدحداح با من در بهشت بود ؟ گفت آرى ، گفت و دختركانم همچنين ؟ گفت آرى ، پس دست رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلم گرفت گفت - دو باغ دارم و بجز آن دو باغ چيزى ديگر ندارم ، و هر دو بخداى مىدهم ، رسول گفت - نه يكى خداى را و يكى معيشت تو و عيال ترا ، گفت يا رسول اللَّه ترا بر گواه ميگيرم كه آن يكى كه نيكوترست از ملك خويش بيرون كردم و بخداى دادم ، رسول گفت - لا جرم اللَّه تعالى بهشت ترا پاداش دهد ، ابو الدحداح رفت و با