عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
623
كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى )
و باز طلاق دهد تا عدت تو فرا سر وى نشاند . گويند ثابت بن يسار الانصارى چنين ميكرد با زن خويش و آيت در شأن وى آمد ، و او را تهديد كردند ، و از آن باز زدند ، هم بكتاب و هم بسنت : كتاب اينست كه گفت : وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا . و سنت آنست كه مصطفى ع گفت : « ملعون من ضار مسلما او ماكره » آن گه در تهديد بيفزود و گفت : « و من يفعل ذلك فقد ظلم نفسه » بر خويشتن بيداد كرد آن كس كه مسلمانى را زيانكار كرد يا با مسلمانى ستيز برد . و فى الخبر لا ضرر و لا ضرار فى الاسلام . وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً - دين خدا و شريعت مصطفى بافسوس مگيريد ، و بتعظيم فرا پيش آن شيد ، اين آيت به آن آمد كه قومى كار طلاق و عتاق و نكاح را سست فرا ميگرفتند ، به زبان ميگفتند پس از آن باز مىآمدند ، و بر بازى مىگرفتند : رب العزة گفت : چنين مكنيد كه حديث شرع بازى نيست ، و كار دين مجازى نيست . مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم اين آيت بر خواند ، و گفت : « من طلّق او حرّر او نكح او انكح فزعم انه لاعب فهو جدّ » و روى انه قال : « خمس جدّهنّ جدّ و هزلهنّ جدّ : الطلاق و العتاق و النكاح و الرجعة و النذر . » وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ - بالايمان و احفظوا وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ فى القرآن من المواعظ و الحدود و الاحكام يَعِظُكُمْ بِهِ اى بالقرآن عن الضرار فى الطلاق . وَ اتَّقُوا اللَّهَ فلا تعصوه فيهنّ . وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ من اعمالكم عَلِيمٌ فيجازيكم بها . اگر كسى گويد كتاب و حكمت هم از نعمت خداى است بر بندگان ، مهينهء نعمتهاست ، چون بر عموم ذكر نعمت رفت افراد كتاب و حكمت چه معنى دارد ؟ جواب آنست : كه نعمت در تعارف مردم مال فراوان است ، و جاه ، و تن درستى ، و زينت دنيا ، و جز دانايان و زيركان ندانند كه