مى خواره فرداى قيامت ناچار بدوزخ رسد ، و حميم جهنم خورد ، چنانك در خبر است : و الذى بعثنى بالحق من شرب من مسكر ثلث شربات كان حقا على اللَّه ان يسقيه من طينة الخبال ، يقال طينة الخبال ما ذاب من حراقة اجساد اهل النار درين خبر سه شربت گفت ، و در خبر ديگر يك جرعة گفت - و ذلك فى قوله صلّى اللَّه عليه و آله و سلم : « ان اللَّه بعثنى رحمة و هدى للعالمين و اقسم ربى بعزته لا يشرب عبد من عبيدى جرعة من خمر الّا سقيته مكانه من حميم جهنم ، معذبا كان او مغفورا له ، و لا يسقيها صبيا صغيرا الا سقيته مكانه من حميم جهنم ، معذبا كان او مغفورا له . و لا يدعها عبد من عبيدى من مخافتى الا سقيتها اياه فى حظيرة القدس . اما حد مى خواره - اگر آزاد باشد و عاقل و بالغ و مختار نه مكره ، چهل تازيانه است و اگر بنده باشد بيست تازيانه ، و اگر راى امام چنان بود كه آزاد را هشتاد زند و بنده را چهل روا باشد ، كه در عهد رسول خدا و روزگار خلفا اين اختلاف بوده است ، و همه نقل كرده‌اند ، و اگر بجاى تازيانه دست زنند و نعلين و چوب و جامهء تا بداده رواست كه بو هريره گفت يكى را حاضر كردند كه مى خورده بود ، رسول خدا گفت : بزنيد او را ، كس بود كه طپانچه مىزد ، و كس بود كه نعلين ، و كس بود كه چوب ، و كس بود كه گوشهء جامه يعنى جامهء تا بداده سخت كرده ، گفتا بعاقبت كسى او را گفت : اخزاك اللَّه ، رسول خدا گفت لا تقولوا هكذا ، و لا تعينوا عليه الشيطان و لكن قولوا - اللهم اغفر له - اللهم ارحمه . و كسى را كه حد شرعى زدند ، در كبيرهء كه از وى در وجود آيد ، آن حد كفارت گناه وى باشد . مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم گفت : - من اصاب ذنبا فاقيم عليه حد ذلك الذنب فهو كفارته . - و قال صلّى اللَّه عليه و آله و سلم : - من اصاب حدا فعجّل عقوبته فى الدنيا فاللّه اعدل من ان يثنى على عبده العقوبة فى الآخرة ، و من اصاب حدا فستره اللَّه عليه و عفا عنه ، فاللّه اكرم من ان يعود فى شىء قد عفا عنه . يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ الآية . . . مى را خمر نام كرد - لانها تخامر العقل ، از بهر آنك در خرد آميزد و آن را بپوشد . و - ميسر - قمار - است و از كسب عرب بود ، و قومى از عجم . رب العالمين آن را با مى حرام كرد . و مفسران گفتند - كل شىء فيه قمار فهو من الميسر حتى لعب الصبيان بالجوز و الكعاب و